Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Η επίσημη επίσκεψη του "Πατριάρχου" των Αρμενίων Αράμ του Α΄ στην Ελλάδα

 
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 27 Οκτωβρίου 2014.

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΑΡΑΜ ΤΟΥ Α΄ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Πολλοί πιστοί της τοπικής μας Εκκλησίας εξέφρασαν την έκπληξή τους και την εύλογη αγανάκτησή τους, όταν πληροφορήθηκαν από τα ΜΜΕ τον τρόπο, με τον οποίο ορισμένοι αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος υποδέχθηκαν τον «Πατριάρχη» των Αρμενίων Αράμ τον Α΄, ο οποίος επισκέφτηκε την χώρα μας, πριν από λίγες ημέρες. Κι’ αυτό διότι, όπως οι πάντες γνωρίζουν, οι Αρμένιοι ακολουθούν μέχρι σήμερα, εδώ και 15 αιώνες, την αρχαία αίρεση του Μονοφυσιτισμού, (όχι βέβαια του ακραίου Μονοφυσιτισμού του Ευτυχούς, αλλά του μετριοπαθούς του Σεβήρου του Ακεφάλου), την οποία καταδίκασε η αγία Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, και την οποία καταδίκη ανανέωσαν οι μεταγενέστερες Ε΄, ΣΤ΄, και Ζ΄ Οικουμενικές Σύνοδοι: «...Και τας δύο φύσεις ομολογούμεν του σαρκωθέντος δι ημάς εκ της αχράντου Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, τέλειον αυτόν Θεόν και τέλειον άνθρωπον γινώσκοντες, ως η εν Χαλκηδόνι Σύνοδος εξεφώνησεν, Ευτυχή καί Διόσκορον δυσφημήσαντας της θείας αυλής εξελάσασα, συναποβάλλοντες αυτοίς Σεβήρον, Πέτρον και την πολυβλάσφημον αυτών αλληλόπλοκον σειράν...». (Όρος της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου). Μια καταδίκη η οποία μάλιστα έχει αποτυπωθεί και στα υμνογραφικά μας κείμενα.

"Αφιέρωμα στον Παπα Φώτη Λαυριώτη, τον δια Χριστόν σαλό της Λέσβου"

 
Εσπερίδα αφιερωμένη στη μεγάλη και αγία προσωπικότητα του παπά Φώτη Λαυριώτη, που έμεινε γνωστός ως ο δια Χριστόν σαλός της Λέσβου, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.





"Παπα-Φώτης ο Λαυριώτης"




Ομιλεί ο διάδοχος του παπα-Φώτη στον Άγιο Αντώνιο Πλωμαρίου, πατήρ Δημήτριος Αφαλωνιάτης




"Πατήρ Φώτιος Λαυριώτης ο ελεήμων & πτωχός" (Βίντεο)

Άγιοι Απόστολοι Ελευσίνας 16/12/2013
Ομιλία Αδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου
κ. Θεμιστοκλέους Χριστοδούλου,Δρος Θεολογίας



Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Αβραάμ" (Φιλοκαλία - Αλφαβητικό Απάνθισμα)


(Ν. Πουρναράς)

Το νόημα της θυσίας του Αβραάμ, βρίσκεται στο ότι αυτός, στα γεράματά του, τόσο προσκολλήθηκε στο γιο του Ισαάκ που του είχε υποσχεθεί ο Θεός, ώστε η αγάπη του προς το Θεό έχασε την πληρότητά της. Για να γίνει και πάλι η αγάπη «ακρογωνιαίος λίθος» της ζωής του, ο Αβραάμ όφειλε να προσφέρει θυσία. Να σφαγιάσει τον αγαπημένο Υιό. Όταν όμως εσωτερικά συντελέστηκε αυτή η πράξη, τότε ο θάνατος του Ισαάκ δεν ήταν αναγκαίος: Μπορούσε αυτός να παραμείνει κοντά στον πατέρα του.

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

"Ἀπέναντι εἰς τὴν δυστυχίαν τῶν ἀδελφῶν"


(Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση)

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πολύ συχνά ἀντιμετωπίζουν δυσάρεστες καταστάσεις, ἐσωτερικές καί ἐξωτερικές, οἱ ὁποῖες τούς πικραίνουν καί τούς ὁδηγοῦν στήν κατάθλιψη, κάτι πού εἶναι πολύ ἀνησυχητικό. Πολλές φορές καταφεύγουν καί σέ εἰδικούς ἐπιστήμονες, ἀλλά καί σέ ἀνθρώπους ἀμφιβόλου καταρτίσεως καί ἱκανότητος. Τά ἀποτελέσματα εἶναι συνήθως πενιχρά καί διαρκοῦν λίγο. Τά πράγματα θά ἦταν καλύτερα, ἐάν ὑπῆρχε ἀναφορά στό Θεό.

"Επιστολή της Π.Ε.Θ. Λάρισας για την ίδρυση Κατεύθυνσης Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογικὴ Σχολὴ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης"

 
Νέα διαμαρτυρία ὑπὸ τῆς Π.Ε.Θ. Λαρίσης διὰ τὴν Ἰσλαμικὴν Σχολήν εἰς τὴν Θεολογικὴν Θεσσαλονίκης

Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Θεολόγων (Παράρτημα Νομοῦ Λαρίσης) ἀπέστειλε τὴν 6ην Ὀκτωβρίου ἐπιστολὴν πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν καὶ Παιδείας κ.κ. Εὐάγγελον Βενιζέλον καὶ Ἀνδρέαν Λοβέρδον, μὲ τὴν ὁποίαν διαμαρτύρονται ἐντόνως διὰ τὴν ἵδρυσιν τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ἡ Ἕνωσις θέτει εὔλογα ἐρωτηματικὰ πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς διὰ τὴν ἀπόφασίν των νὰ ἱδρύσουν Ἰσλαμικὴν Σχολὴν εἰς τὴν Θεολογικήν, διότι τὸ Ἰσλὰμ δὲν ἀναγνωρίζει τὸν Χριστὸν ὡς Θεόν, ἀλλὰ ὡς προφήτην κατώτερον καὶ αὐτοῦ τοῦ Μωάμεθ.

Ἡ ἐπιστολή
Τὸ πλῆρες κείμενον τῆς ἐπιστολῆς ἔχει ὡς ἀκολούθως:


"Ερμηνεία της λέξεως «ειρήνη» στο Ματθαίον 10, 12-13"


(Νικόλαος Σωτηρόπουλος)

«Εἰσερχόμενοι δέ εἰς τήν οἰκίαν ἀσπάσασθε αὐτήν λέγοντες· εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτω(1). Καί ἐάν μέν ᾖ ἡ οἰκία ἀξία, ἐλθέτω ἡ εἰρήνη ὑμῶν ἐπ' αὐτήν· ἐάν δέ μή ᾖ ἀξία, ἡ εἰρήνη ὑμῶν πρός ὑμᾶς ἐπιστραφήτω».

Ὁ ὅρος «εἰρήνη» ἐν τῇ Γραφῇ, ἐκτός τῆς βασικῆς καί συνήθους σημασίας του, ἔχει καί πλῆθος ἄλλων σημασιῶν. Ὅπως δέ ἀποδεικνύεται ἐν τῇ ἑρμηνεία τοῦ χωρίου Λουκ. 2:14 ἐν τῷ οἰκείῳ τόπῳ τοῦ παρόντος βιβλίου, μεταξύ τῶν πολλῶν σημασιῶν τῆς λέξεως εἶνε καί αἱ ἑξῆς συγγενεῖς πρός ἀλλήλας σημασίαι: «καλόν», «εὐλογία», «πρόοδος», «προκοπή», «εὐδοκίμησις», «εὐημερία», «χαρά», «εὐτυχία». Ὁ ὅρος δηλαδή «εἰρήνη» σημαίνει καί πᾶν ἀγαθόν. 

Ἐν τῷ ὑπ' ὄψιν δέ χωρίῳ τοῦ Ματθαίου ὁ ὅρος «εἰρήνη» ὡς χαιρετισμός καί εὐχή δέν ἔχει ἁπλῶς τήν βασικήν, συνήθη καί στενήν σημασίαν του, ἀλλά σημαίνει πᾶν ἀγαθόν, τό ὁποῖον δύναταί τις νά εὐχηθῇ εἰς οἶκον. Διά τοῦτο ὁ ὅρος οὗτος δέν πρέπει ἐνταῦθα νά ἀφήνεται ὡς ἔχει ἐν τῷ κειμένῳ, ἀλλά νά μεταφράζεται δι' ἄλλου ὅρου, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ συγχρόνῳ γλώσσῃ σημαίνει πᾶν ἀγαθόν. Ἐπιτυχέστερος δέ ἐνταῦθα εἶνε ὁ ὅρος «εὐλογία», ὡς καί ἐν Ἱερ. 16 : 6 («ἀφέστακα τήν εἰρήνην μου» = ἀπέσυρα τήν εὐλογίαν μου).

Κατά ταῦτα τό Ματθ. 10 : 12 - 13 δέον νά μεταφράζεται:
«Ὅταν δέ εἰσέρχεσθε εἰς τήν οἰκίαν, χαιρετίσατε αὐτήν λέγοντες: Εὐλογία εἰς τόν οἶκον τοῦτον! Καί ἄν μέν ἡ οἰκία εἶνε ἀξία, ἄς ἔλθῃ ἡ εὐλογία σας εἰς αὐτήν. Ἄν ὅμως δέν εἶνε ἀξία, ἡ εὐλογία σας ἄς ἐπιστραφῇ εἰς σᾶς».


Σημειώσεις
(1). Κατά τό ἐκκλησιαστικόν κείμενον. Ὁ Nestle παραλείπει τό λέγοντες· εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτω. 
----------------------------------------------------
πηγή: Ερμηνεία Δύσκολων χωρίων της Γραφής, Νικόλαου Ι. Σωτηρόπουλου, τόμος Α΄, 1985.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

"Ερμηνεία της λέξεως "δίκαιος" στο Κατά Ματθαίον 1,19"



(Νικόλαος Σωτηρόπουλος)
«Ἰωσήφ δέ ὁ ἀνήρ αὐτῆς, δ ί κ α ι ο ς ὤν καί μή θέλων αὐτήν παραδειγματίσαι(1), ἐβουλήθη λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν».

Ἐν τῷ χωρίῳ τούτῳ οἱ ἑρμηνευταί δέν ἀποδίδουν ὀρθῶς τό «δίκαιος». Τό ἐπίθετον τοῦτο οὔτε «δίκαιος» σημαίνει ἐνταῦθα ὑπό τήν νομικήν ἔννοιαν τῆς λέξεως, διότι ἐν τοιαύτη περιπτώσει ὁ Ἰωσήφ θά ἔπρεπε νά καταγγείλῃ τήν γυναῖκά του πρός τιμωρίαν· οὔτε «καλός» ἤ «ἐνάρετος» σημαίνει ὑπό τήν γενικήν ἔννοιαν τῆς λέξεως, ὑφ' ἥν περιλαμβάνεται πάσα ἀρετή· οὔτε «ἐπιεικής» σημαίνει.
Τό «δίκαιος» ἐνταῦθα σημαίνει «εὔσπλαγχνος, σπλαγχνικός». Μετά τοιαύτης σημασίας εὐρίσκομεν τό ἐπίθετον εἰς ἱκανόν ἀριθμόν χωρίων τῆς Γραφῆς. Παραθέτομεν εἰς τήν συνέχειαν καί σχολιάζομεν τοιαῦτα χωρία:
«Κύριε ὁ Θεός Ἰσραήλ, δίκαιος σύ, ὅτι κατελείφθημεν διασῳζόμενοι ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη (Β' Ἔσδρ. 9:15. Ἰδέ καί στίχ. 8 - 9, ὅπου γίνεται λόγος περί ἐλέους τοῦ Θεοῦ πρός τόν παραβάτην Ἰσραηλιτικόν λαόν).

Ὁ Θεός εἶνε «δίκαιος», ἤτοι εὔσπλαγχνος, διότι δέν ἠφάνισε τόν ἁμαρτωλόν λαόν, ἀλλ' ἄφησεν ὑπόλοιπον, ἔσωσε μέρος τοῦ λαοῦ.
«Δίκαιος εἶ, Κύριε, καί πάντα τά ἔργα σου καί πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἐλεημοσύναι καί ἀλήθεια, καί κρίσιν ἀληθινήν καί δικαίαν σύ κρίνεις εἰς τόν αἰῶνα» (Τωβ. 3 : 2).

Τό «ἐλεημοσύναι» δεικνύει, ὅτι τό «δίκαιος» σημαίνει «ἐλεήμων, εὔσπλαγχνος». Ἀλλά καί τό «ἀλήθεια» δεικνύει τό αὐτό, διότι ἡ λέξις αὕτη σημαίνει καί «τήν καλωσύνην, τό καλόν». Συναφώς δέ καί ἡ φράσις «κρίσις ἀληθινή καί δικαία» σημαίνει «κρίσις μετά καλωσύνης καί εὐσπλαγχνίας».

«Γενοῦ φιλελεήμων καί δίκαιος, ἵνα σοι καλῶς ᾖ» (Τωβ. 14 : 9)
Τό «φιλελεήμων» καί τό «δίκαιος» χρησιμοποιοῦνται συνωνύμως καί ἐκφράζουν τῆν ἔννοιαν τῆς εὐσπλαγχνίας καί ἐλεημοσύνης.

«Κύριε Κύριε ὁ Θεός ὁ πάντων κτίστης, ὁ φοβερός καί ἰσχυρός καί δίκαιος καί ἐλεήμων, ὁ μόνος βασιλεύς καί χρηστός, ὁ μόνος χορηγός, ὁ μόνος δίκαιος καί παντοκράτωρ καί αἰώνιος, ὁ διασώζων τόν Ἰσραήλ ἐκ παντός κακοῦ» (Β' Μακ. 1 : 24 - 25).
Τό «δίκαιος» εἶνε συνώνυμον τοῦ «ἐλεήμων», σχετικόν δέ καί πρός τά «χρηστός», «χορηγός» καί «διασώζων». Ὁ Θεός εἶνε «δίκαιος» ἤ ἄλλως «ἐλεήμων», τουτέστιν «εὔσπλαγχνος», διό καί δεικνύεται «χρηστός», «χορηγός» καί «διασώζων», ἤτοι κάνει τό καλόν, χορηγεῖ τά ἀγαθά καί διασώζει τούς ἀνθρώπους. Τά δύο πρώτα ἐπίθετα τοῦ ἐδαφίου ἀντιτίθενται πρός τά δύο ἑπόμενα:

«Ὁ φοβερός καί ἰσχυρός, ἀλλά καί δίκαιος (= εὔσπλαγχνος) καί ἐλεήμων».
 «Ἐλεήμων καί οἰκτίρμων καί δίκαιος» (Ψαλμ. 111(112] : 4).

Τό «δίκαιος» χρησιμοποιεῖται συνωνύμως πρός τά δύο προηγούμενα ἐπίθετα «ἐλεήμων» καί «οἰκτίρμων». Ἰδέ καί τούς δύο ἑπομένους στίχ. 5 καί 6.

«Ἐλεήμων ὁ Κύριος καί δίκαιος, καί ὁ Θεός ἡμῶν ἐλεεῖ» (Ψαλμ 114[116] : 5).
Τό «δίκαιος» εἶνε συνώνυμον πρός τό «ἐλεήμων» καί σχετικόν πρός τό «ἐλεεῖ». Ὁ Κύριος εἶνε «δίκαιος» ἤ ἄλλως «ἐλεήμων», τουτέστιν «εὔσπλαγχνος», καί διά τοῦτο «ἐλεεῖ».

«Οὐκ ὠφελήσουσι θησαυροί ἀνόμους, δικαιοσύνη δέ ρύσεται ἐκ θανάτου. Οὐ λιμοκτονήσει Κύριος ψυχήν δικαίαν» (Παροιμ. 10 : 2 - 3).
Ἐνταῦθα «δικαιοσύνη» εἶνε ἡ «ἐλεημοσύνη» (Ἰδέ καί 11 : 4), καί «ψυχή δικαία» εἶνε «ἡ ἐλεήμων ψυχή, ὁ ἐλεήμων ἄνθρωπος». Ἡ δέ ἔννοια τοῦ χωρίου εἶνε: Ὁ ἄνομος θησαυρισμός δέν ὠφελεῖ, δέν σῲζει, ἐνῷ ἡ ἐλεημοσύνῃ σῲζει ἐκ θανάτου. Ὁ Κύριος δέν ἀφήνει τόν ἐλεήμονα ἄνθρωπον νά λιμοκτονήση. Ὁ ἐλεῶν ἐλεεῖται ὑπό τοῦ Κυρίου.

«Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυξον, θύγατερ Ἱερουσαλήμ· ἰδού ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καί σῲζων αὐτός, πραΰς καί ἐπιβεβηκώς ἐπί ὑποζύγιον καί πώλον νέον» (Ζαχ. 9 : 9).
Καί ἐνταῦθα, νομίζομεν, τό «δίκαιος» σημαίνει «εὔσπλαγχνος», σχετίζεται δέ πρός τό «σῲζων» κατά τήν ἑξῆς ἔννοιαν: Ὁ βασιλεύς - Μεσσίας εἶνε εὔσπλαγχνος καί διά τοῦτο σῲζει (Ἰδέ καί Ἡσ. 45 : 21, «δίκαιος καί σωτήρ οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ».

Τό «δίκαιος» σημαίνει «εὔσπλαγχνος» ἤ «σπλαγχνικός» καί εἰς τά χωρία τῆς Καινῆς Δ ιαθήκης Α΄ Ἰωάν. 1: 9 καί 2 : 1.

Κατά ταῦτα τό Ματθ. 1:19 δέον νά μεταφράζεται:
« Ὁ δέ Ἰωσήφ ὁ ἀνήρ αὐτῆς, ἐπειδή ἦτο σπλαγχνικός καί δέν ἤθελε νά διαπομπεύσῃ αὐτήν, ἐσκέφθη νά δώσῃ εἰς αὐτήν διαζύγιον μυστικῶς(2).


Σημειώσεις
1. Κατά τό ἐκκλησιαστικόν κείμενον. Ὁ Nestle προτιμᾷ τήν γραφήν δειγματίσαι.

2. Ἄς σημειωθῇ, ὅτι ἡ μνηστεία παρ' Ἰσραήλ νομικῶς ἦτο ἰσοδύναμος τοῦ γάμου, διό καί ὁ μνήστωρ Ἰωσήφ λέγεται «ἀνήρ» τῆς Παρθένου καί γίνεται λόγος περί διαζυγίου πρός τήν μνηστήν» («ἀπολῦσαι αὐτήν»).

----------------------------------------------------
Πηγή: Ερμηνεία Δύσκολων χωρίων της Γραφής, Νικόλαου Ι. Σωτηρόπουλου, τόμος Α΄, 1985.


Ὑπάρχει ἕνα κίνημα πού λέγεται «Οἰκουμενισμός». Πρόσεχε μή σέ πλανήσει…. Εἶναι μιά μεγάλη αἵρεση, εἶναι «παναίρεση».

 
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

Φυλλάδιο 2
Ἀγαπητέ μου,
1. Σοῦ εὔχομαι ὁλόκαρδα νά βρεῖς τόν Θεό, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό καί νά γευθεῖς τήν γλυκειά Του ἀγάπη, ἀνώτερη ἀπό τήν ὁποία δέν ὑπάρχει ἄλλη. Ἔχουμε γίνει γιά τόν Θεό, φίλε μου, ὅπως τό ψάρι ἔγινε γιά τό νερό.

2. Τό ξεκίνημά σου γιά νά βρεῖς καί νά γευθεῖς τόν Θεό νά τό ἀρχίσεις μέ τήν προσευχή. Ὅταν ξυπνᾶς τό πρωΐ ἤ προτοῦ νά πλαγιάσεις τό βράδυ, πές τό «Πάτερ ἡμῶν». Εἶναι προσευχή πού ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν Ἴδιο τόν Χριστό νά τήν λέμε. Ἐπίσης ἀπό τήν προσευχή σου νά μήν ἀπουσιάζει ἡ Παναγία. Ἡ ὡραιότερη προσευχή στήν Παναγία, ποῦ σοῦ συνιστῶ νά τήν λές κάθε ἡμέρα, εἶναι ἡ ἑξῆς: «Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετά Σοῦ. Εὐλογημένη Σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας Σου, ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν». Καί ἄν δέν ἔχεις χρόνο νά λές ἄλλες προσευχές, πές αὐτήν τήν πεντάλογη προσευχή, πού εἶναι καλύτερη ἀπό ὅλες: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησέ με».

3. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, αὐτός πού ἀγαπάει πραγματικά τόν Θεό, ἀγαπάει καί τόν συνάνθρωπό του καί θυσιάζεται γι᾽ αὐτόν. Ἡ Ἁγία Γραφή μᾶς λέει ὅτι οἱ κύριες καί μεγάλες ἀρετές εἶναι ἡ ἀγάπη στόν Θεό καί ἡ ἀγάπη στόν πλησίον. Καί ὅταν ἡ Ἁγία Γραφή λέει «πλησίον», ἐννοεῖ κάθε ἄνθρωπο, καί τόν ἐχθρό μας ἀκόμη. Καί ἡ ἀγάπη στόν πλησίον ἐκφράζεται μέ τήν οἰκονομική βοήθεια σ᾽ αὐτόν καί τήν συμπαράστασή μας στόν πόνο του καί τήν χαρά μας μέ τήν χαρά του. Ὡς μεγάλη ἀρετή, φίλε μου, ἡ Ἁγία Γραφή πάλι μᾶς λέει ὅτι εἶναι τό νά μήν κατηγοροῦμε κανέναν, ἀλλά νά ἀγαποῦμε ὅλους καί νά προσευχόμαστε γιά ὅλους. Τό δέ ὕψος τῆς ἀγάπης στόν πλησίον εἶναι τό νά συγχωροῦμε τούς ἐχθρούς μας καί νά προσευχόμαστε γι᾽ αὐτούς.

3. Ἀγαπητέ μου, μήν ξεχνᾶς ὅτι εἶσαι βαπτισμένος στήν Ἅγια Κολυμπήθρα καί εἶσαι Ὀρθόδοξος Χριστιανός. Ἀνήκεις στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἔχει τήν ἀληθινή πίστη. Ρώτα, διάβασε καί θά δεῖς μόνος σου ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη μας εἶναι ἡ μόνη ἀληθινή. Ὑπάρχει ἕνα κίνημα πού λέγεται «Οἰκουμενισμός». Πρόσεχε μή σέ πλανήσει τό δόλιο αὐτό κίνημα. Εἶναι μιά μεγάλη αἵρεση, εἶναι «παναίρεση». Ἡ αἵρεση αὐτή θέλει νά ἑνώσει τήν ἀλήθεια τῆς πίστης μας μέ τά ψέματα τῶν ἄλλων θρησκειῶν, γιά ἀγάπη τάχα, γιά ἑνότητα τάχα. Ἀλλά, ὅπως τό καταλαβαίνεις, δέν μπορεῖ τό ψέμα νά ἑνωθεῖ μέ τήν ἀλήθεια, οὔτε τό φῶς νά ἑνωθεῖ μέ τό σκοτάδι. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι μέ τό βάπτισμά μας ὁρκιστήκαμε ὅτι θά κρατήσουμε τήν πίστη μας, ὅπως μᾶς τήν παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀκόμη, ἀγαπητέ μου, καί ἄν ἔρθουν χρόνια, πού μᾶς βάλουν τό μαχαίρι στόν λαιμό γιά τήν πίστη μας, ἐμεῖς νά ποῦμε αὐτό πού ἔλεγαν οἱ ἅγιοι μάρτυρες: «Πιό βαθιά τό μαχαίρι· δέν ἀρνοῦμαι τήν ἀγάπη μου στόν Χριστό καί τήν Ὀρθόδοξη Πίστη μου».

4. Πρέπει νά βρεῖς, ἀδελφέ μου, ἕνα «παππούλη», ἕνα πνευματικό καθοδηγό, πού νά σοῦ λέει γιά τά ὡραῖα τῆς πίστης μας καί τήν μέθοδο πῶς νά βρεῖς καί πῶς νά ζήσεις τόν Θεό. Ἄν καί ἐγώ μπορῶ νά σέ βοηθήσω σ᾽ αὐτό, γράψε μου, σέ παρακαλῶ, ἕνα γράμμα καί θά σοῦ ἀπαντήσω.

Μέ πολλές εὐχές,
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως,
Ἰερεμίας

------------------------------------------------------
πηγή: aktines.blogspot.gr

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

"Αποχώρησαν από τον Ι. Ναό του Αγ. Δημητρίου Θεσσαλονίκης, στη θέα του Μονοφυσίτη αρχιεπισκόπου κατά την ώρα της ακολουθίας"


Αποκλειστικό δημοσιεύμα του εξαιρετικού ιστολογίου Κατάνυξις

Κατά την λαμπρή ακολουθία της χειροτονίας εις επίσκοπον του πανοσολογιωτάτου αρχιμανδρίτου π. Δαυίδ Τζουμάκα, μέχρι πρότινος γενικού αρχιερατικού επιτρόπου της Ι. Μ. Θεσσαλονίκης και νυν μητροπολίτου Γρεβενών, ανάμεσα στους επισήμους, παρεβρέθηκε και ο Μονοφυσίτης (αιρετικός) αρχιεπίσκοπος των Αρμενίων στην Αθήνα κ. Χορέν.

Το πρωτάκουστο αυτό γεγονός για την Θεσσαλονίκη, που αποτελεί σαφή παραβίαση των ιερών Κανόνων της Εκκλησίας μας περί της παρουσίας αιρετικών εντός του Ορθοδόξου Ναού κατά την τέλεση ιερής ακολουθίας*, αποτελεί την φυσική συνέπεια του αλόγιστου οικουμενιστικού περιστατικού με πρωταγωνιστή τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης και τον πατριάρχη των Αρμενίων, προ ολίγων ημερών στον μητροπολιτικό Ναό του Αγ. Γρηγορίου Παλαμά, όπου κατά αποκλειστικότητα παρουσιάσαμε εδώ.

Αρχικά, όπως ενημερωθήκαμε από τους αντιδρώντες, μια φιλική παρέα επτά εκκλησιαζομένων, αποφάσισαν να αποχωρήσουν από τον Ναό, μην αντέχοντας την οικουμενιστική ανοχή τόσο του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, όσο και του μητροπολίτου κ. Ανθίμου. Ενημερώνοντας και άλλους γνωστούς τους που ευρίσκοντο εντός του Ναού, αποχώρησαν όλοι τους και εκκλησιάστηκαν αλλού. Αργότερα επικοινώνησαν με το Ιστολόγιό μας καταγγέλοντας το γεγονός με την επισήμανση της σταδιακής αλώσεως της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης από τον Οικουμενισμό.

Δοξάζουμε τον Θεό! Είναι πράγματι σπουδαίο, μέσα στην καταχνιά της οικουμενιστικής προπαγάνδας, να βρίσκονται τέτοιες υγιείς αντιστάσεις. Εμείς απλά, ως διαχειριστές της Κατάνυξης, ευχόμαστε αυτήν η αγωνιστική και Ορθόδοξη αντίδραση, να σημάνει ως σάλπιγγα - οδηγός, για έναρξη τέτοιων ενεργειών σε ανάλογες περιπτώσεις.

Σύνθημά μας: Να αδειάζουν ειρηνικά από πιστούς οι Ναοί στους οποίους διαδραματίζονται οικουμενιστικά περιστατικά.

Υπενθυμίζουμε στο σημείο αυτό την διαχρονική εντολή του Αγίου Γερμανού του Β΄, Πατριάρχου Κενσταντινουπόλεως, που αναφέρεται στην υποταγή στους λατίνους (παπικούς) αλλά φυσικά έχει ισχύ και για όλους τους αιρετικούς.

 
* Κανὼν ΣΤ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου : "Περὶ τοῦ, μὴ συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντας τῇ αἱρέσει"
-------------------------------------

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

"Βαρλααμισμός"

Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς

(τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου)

Ὁ βαρλααμισμός εἶναι ἕνα συγκεκριμένο ρεῦμα, τό ὁποῖο προηγήθηκε τοῦ Βαρλαάμ καί ἀκολούθησε μετά ἀπό αὐτόν. Στήν πραγματικότητα εἶναι ἡ θεωρία καί ἡ πράξη τοῦ σχολαστικισμοῦ, πού ἀναπτύχθηκε ἀπό τόν 11ο αἰώνα στόν δυτικό χῶρο καί ἀπέβη ἡ κύρια ἔκφραση τῆς λατινικῆς θεολογίας. Γιά πρώτη φορά οἱ ὀρθόδοξοι ἀνατολικοί γνώρισαν τήν κίνηση αὐτή στό πρόσωπο τοῦ Βαρλαάμ. Ἡ πλειονότητα ἀπό αὐτούς, μέ ὑπέρμαχο τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ, τόν ἀντιμετώπισαν ἐπιτυχῶς, μερικοί δέ ἄλλοι ἐπηρεάσθηκαν ἀπό μερικές ἀπόψεις του. 

"Σήμα κινδύνου από την Μητρ. Γλυφάδας για το «Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας»


(Μητρόπολη Γλυφάδας)

Όπως αναφέρει η Μητρόπολη Γλυφάδας σε ανακοίνωσή της σήμερα Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2014 ξεκινά στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού το τρίτο «Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας». Το φεστιβάλ αυτό, όπως και τα προηγούμενα των περασμένων ετών, χρησιμοποιεί το μανδύα της αλληλεγγύης και της συνεργασίας, για να προωθήσει θεωρίες, μεθόδους και δίκτυα που ανήκουν στο χώρο των ανατολικο-θρησκευτικών δοξασιών και του αποκρυφισμού.

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

"Η σεπτή Ιεραρχία δοκιμάζει τις αντοχές του πιστού λαού, οι ευθύνες της μεγάλες και η εκκοσμίκευσή της ολοκληρωτική"

 

Η σεπτή Ιεραρχία δοκιμάζει τις αντοχές του πιστού λαού, οι ευθύνες της μεγάλες και η εκκοσμίκευσή της ολοκληρωτική.

Η πολυαναμενόμενη σύγκλιση της σεπτής Ιεραρχίας ανάδειξε το πολύ μεγάλο θέμα των ευθυνών της, για τα δεινά του πιστού λαού. Τεράστιες ευθύνες που δεν κρύβονται με τη μετριοπάθεια και τη συναίνεση.

Η λαίλαπα της εκκοσμίκευσης στους κόλπους της, δηλητηριάζει όλα τα ζωτικά της μέλη και χρησιμοποιεί το Χριστό κατά το δοκούν. Το μεγαλύτερο αμάρτημα που τεκμηριώνει την ευθύνη της σεπτής Ιεραρχίας είναι η σιωπή της.

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Μητροπολίτης Γόρτυνος: ''Δεν μπορώ να δω παπά με κομμένα γένια και να καπνίζει'' (ΒΙΝΤΕΟ)

gor


Σχόλιο Διαχειριστή: Τελικά ο Μητροπολίτης Γόρτυνος έχει απομείνει η μόνη μας παρηγοριά σε όλον αυτόν τον κατακλυσμό του Οικουμενισμού και της εκκοσμίκευσης. Ο Θεός να τον φωτίζει και να τον ευλογεί! Το άρθρο που ακολουθεί είναι από τη "Ρομφαία".

Άστραψε και βρόντηξε ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Ιερεμίας, κατά το κήρυγμά του, την περασμένη Κυριακή, από την εκκλησία της Στεμνίτσας.

Σε υψηλούς τόνους, είπε ότι αν και είναι 8 χρόνια Επίσκοπος δεν έχει καταφέρει να βάλει την Αγία Γραφή σε όλα τα σπίτια της Γορτυνίας, λέγοντας παράλληλα ότι αντίθετα ο κόσμος … γουρλώνει τα μάτια του για να δουν τους Υπουργούς και να χειροκροτήσουν!

Μετά έκανε αυστηρές συστάσεις στους ιερείς που κόβουν τα γένια τους, λέγοντας: «Τι έχουν πάθει οι σημερινοί παπάδες; Δεν μπορώ να δω παπά με κομμένα γένια και να καπνίζει».

Ενώ, μιλώντας για την αδερφή του Αρχιμανδρίτη Αστέριου Χατζηνικολάου, που έχει 11 παιδιά, είπε ότι οι σημερινοί μανάδες κάνουν ένα ή δύο παιδιά και ευχήθηκε να μην γίνει πόλεμος Ελλάδας – Τουρκιάς γιατί θα μας πνίξουν …




Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

"Ουνίτες βανδαλίζουν ορθόδοξους ναούς στην Ουκρανία"

 https://christianvivliografia.files.wordpress.com/2014/10/10169175_260191247438137_6337573034143976028_n.jpg

(Δ. Πορφύρης/Π. Σταφυλᾶ)
 
. Στὴν Οὐκρανία συνεχίζονται οἱ διώξεις καὶ οἱ ἐπιθέσεις στὶς ὀρθόδοξες ἐνορίες ποὺ ὑπάγονται στὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας. Τὴν 1η Ὀκτωβρίου, μία ὁμάδα περίπου 50 ἀτόμων μὲ τὴν ἀνοχὴ τῆς τοπικῆς ἀστυνομίας ἐπιτέθηκαν στὸ ναὸ τῆς Παναγίας στὴν περιοχὴ Turka τῆς ἐπαρχίας τοῦ Lviv στὴ δυτικὴ Οὐκρανία. Χτύπησαν τοὺς ἱερεῖς, ἔβαλαν λουκέτο στὴν ἐκκλησία καὶ ἀπείλησαν ὅλους τοὺς ἐνορίτες ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ. Σύμφωνα μὲ ὅλες τὶς μαρτυρίες οἱ δράστες τῶν βίαιων ἐπεισοδίων ἦταν Οὐνίτες ἢ οἱ λεγόμενοι ἑλληνοκαθολικοί.

. Πρὶν ἀπὸ αὐτὸ τὸ περιστατικό, ποὺ ὁδήγησε στὴ βεβήλωση τῆς ἐκκλησίας καὶ στὸ κλείσιμό της, ἤδη ἀπὸ τὸν Μάρτιο οἱ πρῶτες κρούσεις στὸν πάτερ Ἀλέξιο Σλόμποντα εἶχαν γίνει ἀπὸ ἕναν ἐπιχειρηματία τουρκικῆς καταγωγῆς: «Πάτερ Ἀλέξιε, μὲ ὅλην τὴν ἀγάπη καὶ τὸν σεβασμὸ ποὺ τρέφουμε γιὰ τὸ πρόσωπό σας, ὀφείλετε νὰ ἀκολουθήσετε τὸ Πατριαρχεῖο τοῦ Κιέβου».


"Ναι στο Πατριαρχείο, όχι στην αποστασία"

 Ναι στο Πατριαρχείο, όχι στην αποστασία

(Νίκος Χειλαδάκης)

«Ορθόδοξοι θεολόγοι και άλλα επίσημα Ορθόδοξα σώματεία διεξάγουν “διαλόγους” με Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες και εκδίδουν “κοινά ανακοινωθέντα” με θέματα όπως η Θεία Ευχαριστία, η πνευματικότητα και τα παρόμοια, χωρίς καν να πληροφορούν τους ετεροδόξους ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Εκκλησία του Χριστού στην οποία όλοι είναι προσκεκλημένοι, ότι μόνο τα δικά Της Μυστήρια είναι χορηγοί Χάριτος, Δεν υπάρχει όριο στην προδοσία, την νόθευση και την αυτοκαταστροφή της Ορθοδοξίας;». 
Από «Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος», του Αγίου Ιερομόναχου, Σεραφείμ Ρόουζ.

Στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα και στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα όταν ήμουν ανταποκριτής στην Τουρκία σε μεγάλες ελληνικές εφημερίδες, (Έθνος και Απογευματινή), έγραφα συχνά για να προβάλω την τότε καταπίεση που υφίστατο το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό πολιτικοστρατιοτικό κατεστημένο. Θυμάμαι τηλεοπτικές εκπομπές στα τουρκικά κανάλια που κατηγορούσαν ανοιχτά τον Πατριάρχη ότι ήθελε να αναδειχτεί σαν παγκόσμιος ηγέτης, να δημιουργήσει κράτος εν κράτη στην Κωνσταντινούπολη, ενώ κατά το τουρκικό δίκαιο, όπως υποστήριζαν, είναι ένας θρησκευτικός ηγέτης ενός προαστίου της Κωνσταντινούπολης. Δυστυχώς από την άλλη πλευρά το ελληνικό δημοσιογραφικό κατεστημένο αφού μου έκοβε επανειλημμένα τέτοια θέματα, μου είχε κάνει τότε επανειλημμένες συστάσεις να μην γράφω άρθρα που αφορούσαν το Πατριαρχείο και την καταπίεση του γιατί έτσι δυσαρεστούμε την «φίλη» και «σύμμαχος» μας Τουρκία.

Πως άλλαξαν οι καιροί και πως αντιστραφήκανε τα πράγματα, ειλικρινά δεν μπορούσα τότε να το φανταστώ. Ο νυν Πατριάρχης αφού έγινε ένας από τους μεγαλύτερους υμνητές του σφαγέα των χριστιανών της Ανατολής και του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ, κέρδισε τις συμπάθειες του τουρκικού κατεστημένου προβάλλοντας το Κοράνι σαν ένα ιερό βιβλίο, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα όπως η επαναλειτουργία της Χάλκης. Και έτσι άρχισε η υλοποίηση της μεγάλης αποστολής του. Ο προηγούμενος αγώνας για τα προβλήματα της καταπίεσης του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, μετατράπηκε σε συνειδησιακή αντίδραση κατά της οικουμενιστικής αποστασίας του ίδιου του Πατριάρχη. Το δημοσιογραφικό κατεστημένο της Αθήνας που τα προηγούμενα χρόνια αγνοούσε εσκεμμένα τον Πατριάρχη, τώρα πρόβαλε με κάθε μέσο κάθε κίνηση του Πατριάρχη για τις οικουμενιστικές επαφές του με αποκορύφωμα την συνπροσευχή του με τον αρχιαιρεσιάρχη της Ρώμης, τον Πάπα.

Φαίνεται όμως πως τα πράγματα δεν θα σταματούσαν εδώ. Φαίνεται πως υπάρχει μεγάλο σχέδιο που άρχισε ακόμα από την δεκαετία του πενήντα όταν οι Αμερικανοί «φύτευαν» εν μια νυχτί καταργώντας όλους τους τουρκικούς νόμους τον τότε πατριάρχη Αθηναγόρα, ο οποίος μετά από λίγο έβαζε τα θεμέλια για να αρχίσει η οικουμενιστική θρησκευτική αποστασία. Και φτάσαμε στο σημερινό αποκορύφωμα που στηρίζεται με κάθε μέσο από όλο το άθεο, παγκοσμιο μασονικό και σιωνιστικό κατεστημένο και από την ίδια την ελληνική πολιτική κλίκα που παρέδωσε την εθνική μας κυριαρχία σε ξένους ανθέλληνες, καταστρέφοντας την χώρα και διαλύοντας τον ελληνικό κοινωνικό ιστό.

Αλλά το σχέδιο έχει και συνέχεια και σε άλλα «επίπεδα» που όπως φαίνεται θα είναι πιο οδυνηρή από όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα. Μια «πρόγευση» αυτής της συνέχειας πήραμε από την πρόσφατη επίσκεψη αυτού του Πατριάρχη στην ακριτική περιοχή του Έβρου, όταν δήλωσε με την γνωστή του υπεροψία και το αυταρχικό του ύφος, ότι οι μητροπόλεις των νέων χωρών ανήκουν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Η είδηση αυτή σίγουρα θα χαροποίησε σε μεγάλο βαθμό την τουρκική πλευρά, γιατί σύμφωνα με όλα αυτά τα σχέδια, αν προχωρήσει η κίνηση αυτή, τότε η Ελλάδα θα διχοτομηθεί εκκλησιαστικά και το βόρειο μέρος θα υπαχτεί στον Πατριάρχη που υπόκειται στους τουρκικούς νόμους. «Ζάχαρη» στο ψωμί της σημερινής Τουρκίας. Η απόπειρα αυτή της εκκλησιαστικής διχοτόμησης επιχειρήθηκε και στο παρελθόν αλλά προσέκρουσε τότε στην έντονη αντίδραση της ελλαδικής εκκλησίας. Σήμερα δεν βλέπουμε και ελπίζουμε να κάνουμε λάθος, να υπάρχει το ίδιο σθένος αντίδρασης από ένα αρχιεπίσκοπο που δυστυχώς έχει ταυτιστεί απόλυτα με το άθεο και αντιχριστιανικό κατεστημένο που κυβερνά σήμερα την Ελλάδα και ευνοείς όλες τις κινήσεις του Πατριάρχη.

Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί αυτή η κατρακύλα. Το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης έχει επιζήσει πάνω από δεκαπέντε αιώνες και είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Ορθοδοξίας. Τα σχέδια του σημερινού Πατριάρχη με την διοργάνωση πανορθόδοξης συνόδου για να προωθηθεί η ένωση, προβλέπουν και την διάσπαση της ελλαδικής εκκλησίας με όλες τις ολέθριες συνέπειες αυτής της εξέλιξης, συν των άλλων και με τις σημερινές συγκύριες της αναδυόμενης νεοοθωμανικής Τουρκίας με όλες τις επικίνδυνες οπορτουνιστικές επεκτατικές της φιλοδοξίες.

Πιστεύουμε στο Πατριαρχείο και ευχόμαστε να συνεχίσει την ύπαρξη του σαν Οικουμενικός φάρος της Ορθοδοξίας. Δεν μπορεί όμως να υπάρξει συναίνεση στην οικουμενιστική κατρακύλα του, που άρχισε να παίρνει επικίνδυνες διστάσεις ακόμα και για την ίδια την συνοχή της ελληνορθόδοξης εκκλησίας. Αν δεν αντιδράσουν οι μητροπολίτες της εκκλησίας μας, εμείς δεν συνάδει να παραμείνουμε ως, «μη έχοντες ώτα και οφθαλμούς». Ως εδώ! «Το ορθόδοξο πνεύμα είναι να λέει και να καταχωρεί ο καθένας την γνώμη του όχι να μην μιλεί γιατί φοβάται, ή να κολακεύει για να τα έχει καλά με τον αρχιεπίσκοπο ή με τον ηγούμενο», μας λέει ο Πάτερ Παΐσιος ο αγιορείτης, (Τόμος Α΄, «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο»).

---------------------------------------------------------

Στηρίξτε......