Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Η κατάργηση της Κυριακής αργίας και η βουβαμάρα μας

Κήρυγμα του π. Αθανασίου Γιουσμά στην Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία της 20/7/2014 στον Ιερό Ναό Αγίου Θεράποντα Μυτιλήνης, με τίτλο: "Η κατάργηση της Κυριακής αργίας και η βουβαμάρα μας"


Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Κι αν ακόμα μείνεις ένας, αδελφέ μου, μην απογοητευθείς.


(π. Αυγουστίνος Καντιώτης)

«…Στα χρόνια αυτά που ζοῦμε, αδέρφια μου, «στώμεν καλώς»! Μέσα στη γενεά μας αυτή, γενεά Σοδόμων και Γομόρρας, γενεά απίστων και διεφθαρμένων ανθρώπων, γενεά πονηρά και διεστραμμένη απ᾿ άκρου εις άκρο, «στώμεν καλώς»! Σάν στρατιώτης που κρατάει τη σημαία του Χριστού, ας σταθούμε καλώς! Κι αν ακόμα μείνεις ένας, αδελφέ μου, μην απογοητευθείς. Κι αν ακόμα όλη η πόλις ή το χωριό σου, αρνηθούν το Χριστό, συ μην τον αρνηθείς. Κι αν ακόμη πάνω στο κάθε σπίτι υψωθεί η παντιέρα του διαβόλου, στο δικό σου το σπίτι να μην υψωθεί. Ένας να μείνεις, πίστευε στο Θεό! Γιατί μπορεί να είναι ψέματα τα άστρα, ψέματα ο ήλιος, ψέματα ο κόσμος, ψέματα και οι βασιλιάδες, ψέματα τα παλάτια, όλα να είναι ψέματα· ένα δεν είναι ψέμα, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός· όν, παίδες, υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας. Αμήν».

--------------------------------------------------------

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Μία ἱστοριολογική ἀπάντησις κατά τινάς φανατικῆς "ἀπολογήτριας τοῦ Σοδομισμοῦ"!

"Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀπαξιώνει, τήν κατά κόσμον, νοσηρά ἀντίληψιν, περί τῆς εἰκόνας Της, ἤ καί τό image της, διότι ὁ πρωταρχικός καί οὐσιαστικός ρόλος τῆς, εἶναι ἡ μεταποίησις καί μεταμόρφωσις, τῆς ἀμαυρωμένης, ἀμαρτωλῆς καί τρεπτῆς εἰκόνας τοῦ ἀνθρώπου" .


(Τοῦ Παναγιώτη Π. Νούνη)

Λάβαμεν τό ἑξῆς σχόλιον, εἰς τό ἐν λόγῳ περίφημον θέμα, πού ἀναπτύσσει ἡ ἱερά μητρόπολις Πειραιῶς:

Βασικά κάποια στιγμή πρεπει να καταλαβετε, ότι το συμφωνο συμβιωσης δεν ειναι θέμα θρησκειας, αλλα θεμα ανθρωπινων δικαιωματων. Κανεις δε σας εξαναγκαζει εσας που ειστε ετεροφυλοφιλος, να γινετε ομοφυλοφιλος. Οποτε και εσεις δεν πρεπει να εξαναγκαζετε και να βαζετε εμποδια σε αυτους που ειναι ομοφυλοφιλοι. Οι αντιδρασεις σας, και οι ακραιες αυτες αποψεις, θα ηταν δικαιολογημενες ΜΟΝΟ αν γινοταν επιτρεπτος ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ γαμος αναμεσα σε ομοφυλοφιλα ζευγαρια, το οποιο παει σαφως εναντια σε οτι λεει η εκκλησια τοσα χρονια. Αλλα απο τη στιγμη που δε μιλαμε για θρησκευτικο γαμο, αλλα για ενα συμφωνο συμβιωσης (αν κ το ιδιο ισχυει κ για τον πολιτικο γαμο) που προκειται για μια διαδικασια που πρεπει να ειναι προσβασιμη απο ΚΑΘΕ πολιτη ανεξαρτητου θρησκειας-χρωματος-σεξουαλικης προτιμησης, δε σας πεφτει λογος. Εχετε καθε δικαιωμα να πειτε οτι δε θελετε να ακολουθησετε μια τετοια διαδικασια, αλλα δεν εχετε κανενα δικαιωμα να ριχνετε εμποδια σε αυτους που θελουν να ακολουθησουν αυτη τη διαδικασια. Να ξερετε παντως οτι οι τοσο συντηρητικες αποψεις - για κατι τοσο στοιχειωδες κιολας - μονο κακο κανουν στην εικονα της εκκλησιας, και το τελευταιο διαστημα να γνωριζετε οτι εχετε απομακρυνει πολυ κοσμο. Σας μιλαω σαν μια εξ αυτων που εχουν απομακρυνθει και εχουν απογοητευτει πληρως απο τις οπισθοδρομικες τασεις της εκκλησιας.

Αναστασία

Ἀγαπητή Ἀναστασία εὔχαριστοῦμεν διά τήν τοποθέτησιν σας.

Ἐξ ἀρχῆς νά τό πάρουμεν ἱστορικά τό θέμα (μιᾶς καί διακρίνω μίαν κάπως, μεροληπτικήν προκατάληψιν, κατά τῆς θρησκειολογίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀναντίρρητα μία Παγκόσμια Ἐπιστήμη εἰς ἅπαντες τίς Θεολογικές Σχολές τοῦ κόσμου), καί νά σᾶς ἐρωτήσω ρητορικά:


Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Η βουλή των "Σοδόμων και Γομόρρας" και ο νόμος της ντροπής

 "......Ο πόνος μας έγκειται στο γεγονός ότι η πλειονότης μας, παρακολουθεί άφωνη και ουσιαστικά αδιάφορη τα γεγονότα, λες και έχουν παραλύσει τα ηθικά και πνευματικά αντανακλαστικά μας. Ενώ βλέπουμε να ψηφίζονται αντιχριστιανικοί νόμοι, ο ένας μετά τον άλλον, με αποκορύφωμα το «Σύμφωνο Συμβιώσεως ομοφυλοφίλων», σφυρίζουμε αδιάφορα σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Παραμένουμε αδρανείς, ενώ θα έπρεπε να απαιτήσουμε την άμεση σύγκληση της Ιεραρχίας, προκειμένου να εξετάσει συνοδικά το φλέγον αυτό θέμα και στη συνέχεια να λάβει τις αναγκαίες συνοδικές αποφάσεις, να προχωρήσει σε δυναμικές κινητοποιήσεις και συλλαλητήρια, να καταγνώσει συνοδικά το ηθικό έγκλημα, αναθεματίζουσα αυτό, αλλά και σε κάθε άλλο επιβαλλόμενο ποιμαντικό μέτρο....".
 

Ι.Μ. Πειραιώς - Γραφείο επί των αιρέσεων και των Παραθρησκειών

Η πρόσφατη, (22.12.2015), ψήφιση του επαίσχυντου, υβριστικού και βλάσφημου νόμου περί του «Συμφώνου Συμβιώσεως ομοφύλων ζευγαριών» γέμισε για άλλη μια φορά με πικρία, λύπη, αλλά και κατά Θεόν οργή και αγανάκτηση τον πιστό λαό του Θεού. Ένα αντίθεο και αντίχριστο νομοθέτημα, που στρέφεται με πολλή ιταμότητα και θρασύτητα εναντίον του αιώνιου και ακατάλυτου νόμου του Θεού και του ευαγγελίου, έρχεται να γίνει με τον πιο επίσημο τρόπο νόμος του Κράτους με την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού Κοινοβουλίου, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ορθόδοξης πατρίδας μας. Η εκτροπή, ο κιναιδισμός, που ακόμη και από τους αρχαίους έλληνες προγόνους μας εθεωρείτο ως ένα πάθος βδελυρό και σιχαμερό, αναγνωρίζεται από τους πολιτικούς μας εθνοπατέρες ως μια φυσιολογική «διαφορετικότητα». Η σεξουαλική αυτή επιλογή, που ανατρέπει εκ θεμελίων την οντολογία της ανθρωπίνης φύσεως, γίνεται πλέον έννομο αγαθό, που προστατεύεται από την Ελληνική Πολιτεία. Και αυτά ακόμη τα επικρατήσαντα δεδομένα της ιατρικής επιστήμης, τα οποία θεωρούν την ομοφυλοφιλία ως ψυχιατρική διαταραχή, ως κοινωνιοπαθητική διαταραχή προσωπικότητας, διαγράφονται με μια μονοκονδυλιά και ρίπτονται στον κάλαθο των αχρήστων από τους έλληνες πολιτικούς μας με πρωτοβουλία την ελληνικής κυβέρνησης!

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

Υβριστικό και βλάσφημο το ελληνικό κοινοβούλιο. Συνένοχη η εκκλησιαστική ηγεσία.

Σχόλιο: Αν και το κείμενο είναι μεγάλο αξίζει το κόπο να το διαβάσετε.

 
(Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.)

1. Νόμος ντροπῆς ἡ νομιμοποίηση τῶν κιναίδων
Συνέβη καὶ αὐτὸ τὸ πρωτοφανὲς καὶ πρωτάκουστο στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία, τὴν προχριστιανικὴ καὶ τὴν χριστιανική. Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἑλλήνων, οἱ Ἕλληνες Βουλευτές, μέσα στὴν ἐκκλησία τοῦ δήμου, στὸν ναὸ τῆς δημοκρατίας, στὸ κτήριο τῆς Βουλῆς, ὕψωσαν τὸ μικρό, τὸ σπιθαμιαῖο ἀνάστημά τους μπροστὰ στὸ εὐσεβές, τὸ θεοσεβὲς καὶ μεγαλειῶδες παρελθὸν τῆς μακραίωνης ἑλληνικῆς ἱστορίας καὶ τὴν ἐμαγάρισαν. Ἐψήφισαν μὲ μεγάλη πλειοψηφία ἀσεβῆ καὶ θεομίσητο νόμο, τὸ «σύμφωνο συμβίωσης τῶν ὁμοφύλων», δηλαδὴ τῶν ἀρσενοκοιτῶν, τῶν ἀσελγῶν, τῶν Σοδομιτῶν, τῶν «κιναίδων», ὅπως τοὺς ὀνόμαζαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες, διότι ὁ σεξουαλικός τους προσανατολισμός, ἡ ὁμοφυλομανία ἐθωρεῖτο ντροπή, «κινοῦσε τὴν αἰδώ», προκαλοῦσε ντροπή.

Νόμο ντροπῆς λοιπόν, καὶ ἀσεβείας ἐψήφισαν στὶς 22 Δεκεμβρίου τοῦ 2015, παραμονὲς Χριστουγέννων, οἱ ἀσεβεῖς καὶ θεομάχοι Ἕλληνες βουλευτές καὶ πρόσφεραν τὸ χειρότερο δῶρο στὸν γεννηθέντα Χριστό, ὁ Ὁποῖος γεννήθηκε ἀπὸ Παρθένο γυναίκα, τὴν Ὑπεραγία, Ἁγνή, Ἄσπιλη καὶ Ἀμόλυντη Θεοτόκο Μαρία, καὶ παρέμεινε ὁ ἴδιος διὰ βίου Παρθένος, Ἀρχιπάρθενος, γιὰ νὰ δείξει ὅτι πρέπει καὶ μποροῦμε νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὶς ἡδονὲς τῆς σάρκας, ἀπὸ τὴν δουλεία στὰ σαρκικὰ πάθη καὶ νὰ ὑψωθοῦμε στὴν ἐλευθερία τοῦ πνεύματος· ὅτι δὲν εἴμαστε ἄλογα ζῶα, ποὺ ἀγόμαστε, χωρὶς ἀντίσταση, ἀπὸ ἔνστικτα καὶ ὁρμέμφυτα, ἀλλὰ ἐλεύθερα λογικὰ ὄντα, αὐτεξούσια· μποροῦμε ὡς εἰκόνες Θεοῦ νά «νεύσουμε», νὰ κλίνουμε πρὸς τὸ ἀρχέτυπο, πρὸς τὸν Θεό, καὶ νὰ θεωθοῦμε, ὅπως θεώθηκαν ἑκατομμύρια ἁγίων, ὁσίων καὶ παρθένων, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ὄχι μόνο στὸ παρελθόν, ἀλλὰ καὶ σήμερα στὸν χῶρο τοῦ Μοναχισμοῦ, ἀπ᾽ ὅπου προῆλθαν οἱ σύγχρονοι παρθένοι Ἅγιοι, Νεκτάριος, Παΐσιος, Πορφύριος καὶ πολλοὶ ἄλλοι.

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

Πώς γίνεται η καύση των νεκρών (Video)


Θεωρώ ότι τα σχόλια περιττεύουν. Μέχρι τώρα θεωρούσα ότι το χειρότερο πράγμα για έναν άνθρωπο είναι η αυτοκτονία. Τώρα είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ΚΑΤΑΝΤΙΑ για έναν άνθρωπο από την επιλογή της καύσης.



Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

"Επιβεβαιώνεται ο νέος διωγμός του π. Νικόλαου Μανώλη"


(Του Π. Τελέβαντου) 

Με βαθύτατη θλίψη και πολλή απογοήτευση μαθαίνουμε, από το ιστολόγιο “Κατάνυξις”, ότι ο γνωστός αντιοικουμενιστής κληρικός π. Νικόλαος Μανώλης κλήθηκε σε απολογία από τον Σεβ. Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμο. Αιτία; Η αποστολή επιστολής εκ μέρους του π. Νικολάου στον κ. Τσίπρα με την οποία τον έθεσε ευθαρσώς μπροστά στις ευθύνες του για την ψήφιση του νόμου για το Σύμφωνο Συμβίωσης ομοφυλοφίλων.

Πολύ μας απογοητεύετε, Σεβ. Θεσσαλονίκης, με την ενέργειά σας. Αντί ως ο επίσκοπος του εν λόγω κληρικού να τον συγχαρείτε για την κατά Θεόν παρρησία του κινήσατε διαδικασία νέου διωγμού του.

Αναμένουμε είτε να ακυρώσετε και να ανακαλέσετε τη διαδικασία, είτε να δικαιώσετε και να επαινέσετε τον καλό και Ομολογητή κληρικό επειδή ενήργησε όπως το Ευαγγέλιο διακελεύει.

Ας σκεφτούμε μόνον τι απήχηση θα είχε αν οι 8 με 10 χιλιάδες κληρικοί έγραφαν παρόμοια επιστολή στον πρωθυπουργό και αν όλοι οι Μητροπολίτες της Ελλάδας όρθωναν το ανάστημά τους για να γίνουν φραγμός στα σχέδια των κυβερνώντων.

Έπαινος, λοιπόν, και όχι δίωξη αξίζει στον Ομολογητή κληρικό π. Νικόλαο Μανώλη.

------------------------------------------------------------------------
 πηγή: panayiotistelevantos.blogspot.gr

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Κληρικός στηρίζει το «Σύμφωνο συμβίωσης ὁμοφυλοφίλων»!



(Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκη)

Καλῶς ὁ πατήρ Φιλόθεος Φάρος καυτηριάζει κακῶς γινόμενα καί φαινόμενα στο χῶρο τῶν κληρικῶν. Λέει π.χ.: «Ὁ Χριστός κα­ταδικάζει την ὑποδούλωση στα ὑλικά ἀγαθά, τη χλιδή και την πολυτέλεια. Ὅλα αὐτά ἀφοροῦν ἑμᾶς τούς παπάδες. Ζοῦμε ζωή πριγκιπική, μετακινούμεθα με τίς κράϊσλερ καί τίς μερσεντές, μᾶς ὑπηρετεῖ ἕνα σωρό κόσμος. Φορτωνόμαστε ὅλα αὐτά τά χρυσᾶ καί ἔχουμε καί την ἀπόλυτη ἐξουσία στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων».
Δέν τά εἶπε ὅμως αὐτά σέ καλή ὥρα καί γιά καλό σκοπό. Τά εἶπε ὑποστηρίζοντας τούς ὁμοφυλοφίλους καί τό «Σύμφωνο συμβί­ωσης ὁμοφυλοφίλων»!
Σέ συνέντευξί του στήν «Καθημερινή» (20.12.2015) τόνισε:
«Ἡ πολιτεία ὀρθῶς πράττει καί προωθεῖ τό Σύμφωνο. Τό ἐρώτημα ὅμως εἶναι, ἄν ἡ Ἑλλάδα εἶναι μια κοινοβουλευτική δημοκρατία ἤ μια θεοκρατία τύπου “Χομεϊνί”»!
Καί φθάνει στό σημεῖο νά ὑποστηρίζη, ὅτι «ὁ Χριστός δεν καταδικάζει ἁμαρτίες καί ἀνώμαλες σεξουαλικές συμπεριφορές»!!!

Καί μέ πάθος ὑποστηρίζει, ὅτι μιά μόνο ἁμαρτία καταδικάζει ὁ Χριστός, την ὑποκρισία.
• Ἄν ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι διαστροφή καί παραφθορά τοῦ κατά φύσιν, ἡ διαστροφή τῶν λόγων τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι παραφθορά τῆς Ἀλήθειας.

• Τό ὅτι ὁ Χριστός συγχωρεῖ τούς ἁμαρτωλούς και τούς ἐπιρ­ρεπεῖς στα σαρκικά πάθη, πού μως ὅμως μετανοοῦν (Λουκ. ε´32), αὐτο δέν σημαίνει, ὅτι υἱοθετεῖ τη μοιχεία καί τήν πορνεία καί τήν ἀκολασία καί τήν ὁμοφυλοφιλία. Ὁ Χριστός σβήνει ἁμαρτίες, δέν ἐπικυρώνει ἁμαρτίες.

• Ἀναφέρουμε Γραφικά λόγια, ὄπου καταδικάζονται σαφῶς καί οἱ σεξουαλικές ἐκτροπές: «Πόρνους καί μοιχούς κρινεῖ ὁ Θεός» (Ἑβρ. ιγ´ 4). Κρίνει, δηλαδή κατακρίνει, ὁπωσδήποτε δέν ἐγκρίνει, ἀλλά καταδικάζει σαρκικές ἁμαρτίες.
Τό «οὐ μοιχεύσεις» δέν τό καταργεῖ ὁ Κύριος. Δεν λέει: «Νά μοιχεύετε, ἀλλά νά μήν εἶστε ὑποκριτές»! Ἀντίθετα μάλιστα. Αὔξησε τήν αὐστηρότητα ὡς πρός τό τί εἶναι μοιχεία. Καί θεωρεῖ ἐκτροπή καί ἐντροπή ἀκόμα καί ἕνα βλέμμα πονηρό: «Ὁ βλέπων γυναῖκα πρός τό ἐπιθυμῆσαι αὐτήν, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ» (Ματθ. ε΄ 28)!
Συγκεκριμένα τήν παρά φύσιν σεξουαλική ζωή καταδικάζει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καί στό Ρωμ. α´ 26-27: «Μετήλλαξαν τήν φυσικήν χρῆσιν εἰς τήν παρά φύσιν,… ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τήν ἀσχη­μοσύνην κατεργαζόμενοι…».

• Τό ὅτι ὁ Χριστός καυτηριάζει τήν ὑποκρισία, αὐτό δέν ση­μαίνει ὅτι ἐγκρίνει τήν ἀναίδεια τῆς ἀκολασίας, ἡ ὁποία ἐν προ­κειμένῳ γίνεται σημαία καθεστωτική καί νόμος τοῦ κράτους!
Ἄλλωστε, ἄν ὑποκρισία εἶναι ἕνα προσωποκεντρικό ψέμα, μιά ψευδεπίγραφη ὑπόστασις, τότε ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι ἡ μεγαλύτερη ὑποκρισία. Ὁ ὁμοφυλόφιλος φοράει τή μάσκα τοῦ ἐλεύθερου, ἐνῶ εἶναι δοῦλος. Φοράει τή μάσκα τοῦ… φυσιολογικοῦ, ἐνῶ εἶναι ἀφύσικος καί διεστραμμένος!

• Ἄν ὁ Χριστός θεωρῆ μόνο τήν ὑποκρισία ὡς ἀμαρτία (ὅπως βέβαια τήν ἐκλαμβάνουν μερικοί τήν ὑποκρισία), τότε σ᾽ ἐκεῖνον, πού Τόν ρώτησε γιά τήν αἰώνια ζωή, θά τοῦ ἔλεγε ἁπλῶς: «Νά μήν εἶσαι ὑποκριτής»! Ἦταν βεβαίως καί ὑποκριτής. Ἀλλά τοῦ θύμισε καί τό «μή μοιχεύσῃς» (Λουκ. ιη´ 20). Καί τοῦ ὑπέδειξε τό δρόμο τῆς φιλανθρωπικῆς ἀγάπης.

• Καταλαβαίνουμε τούς ὁμοφυλοφίλους πού προβάλλουν τήν (τάχα) «ἐλεύθερη ἐπιλογή» γιά νά δικαιολογήσουν τή διαστροφή τους. Δέν καταλαβαίνουμε ὅμως, πῶς ὁ κληρικός π. Φιλόθεος Φάρος προβάλλει τήν ὑποκρισία, γιά νά δικαιολογήση παντός εἴδους σε­ξουαλική ἐκτροπή. Εἰλικρινά δέν καταλαβαίνουμε γιατί τό κάνει!

• Ἐλεύθερη ἐπιλογή μεταξύ καλοῦ καί καλύτερου, ὄχι μεταξύ κακοῦ καί χυδαίου. Ἐλεύθερη ἐπιλογή μεταξύ ἐλευθερίας καί ἐξάρτησης. Ποτέ ἡ ἐξάρτησις δέν εἶναι ἐλευθερία. Ποτέ ἡ ἀνωμαλία δέν ­εἶναι ἐλεύθερη ἐπιλογή.

-------------------------------------------------------
πηγή: aktines.blogspot.gr

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ ΣΟΙ (Κήρυγμα του π. Αυγουστίνου Καντιώτη)

 

(Σχόλιο ιστοσελίδας "Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης"):  Ὁ π. Αὐγουστῖνος ἔλεγε: «ΑΓΑΠΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΤΗ». Ὁποιος δὲν λέει τὴν ἀλήθεια σ᾽αὐτόν ποὺ ἀμαρτάνει καὶ τὸν κολακεύει, εἶναι ἀπατεῶνας καὶ δὲν τὸν ἀγαπᾶ.

(Τὸ κήρυγμα τοῦ ἀγίου Ἰωαννου τοῦ βαπτιστοῦ εἶναι ἐπίκαιρο ὅσο ποτέ. Τὰ «οὐκ ἔξεστί σοι», ποὺ απηύθυνε ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς στὸν βασιλια τὸν Ἠρώδη γιὰ τὸν παράνομο γάμο θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἀπευθύνουν ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι στοὺς 194 βουλευτας που τὶς παραμονὲς τῶν Χριστουγέννων ψήφισαν ὄχι ἁπλῶς ἕναν παράνομο γάμο, ἀλλὰ ἕναν ἀφύσικο καὶ Σοδομίτικο γάμο, γιὰ νὰ μετατρέψουν τὴν Ἑλλάδα σὲ Σόδομα καὶ Γόμορα!

Καὶ οἱ ἐπίσκοποι οἱ ὀρθόδοξοι, ποὺ τιμοῦν τὸν ἁγιο Ἰωάννη καὶ ξέρουν τὸ κήρυγμά του, τί ἔκαναν; Τὸν ἀπέρριψαν, ὡς ἄνθρωπο τῶν ἄκρων! Πέντε-δέκα διαμαρτυρήθηκαν καὶ ὄλοι οἱ ἄλλοι κρύφθηκαν πίσω ἀπὸ τὴν ἐντολή τῆς ἀγάπης! Σ᾽αὐτοὺς τοὺς δειλούς, ἰσως καὶ ἄπιστους μητροπολίτας, ποὺ ἀπορρίπτουν τὸ κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου ἀπηύθυνε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μας «Τὰ «οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι ὑποκριταί». Καὶ ἄν δὲν τοὺς ἀρέσει τὰ «οὐκ ἔξεστι σοι» τοῦ Ἰωάννου ἄς ἀκούσουν τὰ «οὐαι» ἀπὸ τὸ Χριστό. Καὶ ὁ Χριστός εἶναι τῶν ἄκρων βλάσφημοι καὶ ἀναίσθητοι μητροπολίται ποὺ εἶστε ἕτοιμοι καὶ τὸν Ἀντίχριστο νὰ προσκυνήσετε;

Ξέρουν οἱ ἀθεόφοβοι πολιτικοί ποιοι μητροπολίτες εἶναι 100% δικοί τους. Ξέρουν ποιούς προώθησε τὸ μασονικό σύστημα καὶ σ᾽αὐτοὺς ποντάρουν, γιὰ νὰ διαλύσουν τὸν ὀρθὀδοξο χριστιανικὸ κόσμο. (Ἔκαναν, ὅπως λέει σὲ κήρυγμα του ὁ ἀγωνιστής ἱεράρχης τῆς Φλώρινας π. Αὐγουστῖνος τοῦμπα στὴν μασονική στοά για νὰ ἀρπάξουν μίτρα καὶ πατερίτσα καὶ τώρα ὑπηρετοῦν πιστά τὶς σκοτεινὲς δυνάμεις!

Πῶς ἀλλιῶς μποροῦμε νὰ ἐξηγἠσουμε τὴν προτίμηση τοῦ Τσίπρα καὶ τοῦ Παυλόπουλου, νὰ γιορτάσουν Θεοφάνεια στὴν δεξαμενή τοῦ Κολωνακίου, μὲ τὸν ἐπίσκοπο τῶν Θερμοπυλῶν καὶ ὄχι στὸν Πειραιᾶ; Δεύτερή τους ἐπιλογή ἦταν ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἰερώνυμος!!!

Διαβάστε πῶς βράβευευσε ὁ ἐπίσκοπος Θερμοπυλῶν τὸν Τσίπρα καὶ τὸν Παυλόπουλο, μὲ τὴν ἱεροσυλία ποὺ ἔκανε: www.pentapostagma.gr/2016/01

Καὶ ὁ μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ἀνθιμος, γιὰ νὰ κάνει τὸν καλό στοὺς ἀθέους, εἶπε: «Όλοι εἶναι δεκτοί στην Εκκλησία». Ὄχι κύριε, οἱ ἄπιστοι, οἱ ἀθεοι, οἱ αἰρετικοί καὶ ὅσοι θέλουν νὰ μετατρέψουν τὴν Ἑλλάδα σὲ Σόδομα καὶ Γόμορα δεν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ τὴν ἀγάπη σας καὶ δὲν ἔχουν θέσι στὴν Ἐκκλησία. Ἀν ἔχετε μεγάλη καρδιά, καὶ θέλετε νὰ δεῖξτε τὴν ἀγάπη σας, δεῖξτέ την πρῶτα στοὺς ἱερεῖς σας που διώκετε, ἐπειδὴ λένε κάποιες ἀλήθειες).

Σύναξις Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ
7 Ἰανουαρίου
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
«ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ ΣΟΙ» (Μαρκ. 6,18)

Οταν, ἀγαπητοί μου, στὴν ὄχθη τοῦ Ἰορδά­νου ἀ­κούστηκε ἡ φωνὴ τοῦ ἀσκητοῦ, τὸ κή­ρυ­­γμα τῆς μετανοίας, στὴν ἐξουσία ἦταν ἐγκλημα­τί­ες. Διοικη­τὴς τῆς Γαλιλαίας καὶ Περαίας, τε­τράρχης βασιλιᾶς, ἦταν ὁ Ἡρῴδης ὁ Ἀντίπας.

Ὁ Ἡ­ρῴδης εἶχε βαρειὰ κληρονομικότητα. Τὸ γενεαλο­γικό του δέντρο ἦταν σάπιο ἀπ᾽ τὴ ῥίζα. Ἀνῆκε σὲ ἔκφυλη οἰκογένεια. Γυιὸς τοῦ «μεγάλου» ἐκείνου Ἡρῴδη, ποὺ ἔσφαξε τὰ νήπια τῆς Βηθλεέμ, ἦταν ἕνα κρᾶμα ῾Ρωμαίου, Ἀσιάτου καὶ Ἕλληνος, ἕνα μεῖγμα κακίας, ἀρ­χομανίας, πλεονεξίας καὶ σαρκολατρίας. Θηρίο μᾶλλον παρὰ ἄνθρωπος, θηρίο ὅμως μὲ στέμμα! Γιὰ τὴν πραγματοποίησι τῶν σκοπῶν του, ἐκινεῖτο μὲ πανουρ­γία, προσποιούμενος φιλία μὲ ὅλους. Ἐκάλυπτε τὰ καταχθόνια σχέ­διά του μὲ ἕνα ψεύτικο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ λαό, ἔ­χτιζε κτήρια καὶ πόλεις, ἔδινε μεγαλοπρέπεια στὴν αὐλή του, θάμπωνε τοὺς πολλούς.

Ὁ καρδιογνώστης Κύριος ὅμως ἀπεκάλυψε τὰ βάθη του· γιὰ νὰ μᾶς δώσῃ παραστατι­κὴ εἰ­κόνα τῆς κακίας του, εἶπε γι᾽ αὐτόν· «Εἴ­πατε τῇ ἀλώπεκι ταύτη…», πέστε σ᾽ αὐτὴ τὴν ἀλεποῦ (Λουκ. 13,32). Ἡ ἀλεποῦ ἦταν τὸ κατάλληλο οἰ­κόσημο τῆς βασιλείας τοῦ Ἡρῴδου.

Ἀλλὰ ἡ βασιλικὴ αὐτὴ ἀλεποῦ, παρ᾿ ὅλη τὴν πανουργία της, πιάστηκε σὲ φοβερὴ παγίδα. Παγίδα γιὰ τὸν Ἡρῴδη ἔγινε μία γυναίκα, ἡ περιβόητη Ἡρῳδιάδα. Αὐτὴ ἦταν ἡ νόμιμη σύ­ζυγος τοῦ Φιλίππου, τοῦ ἀδελφοῦ του, κατώρθωσε ὅμως νὰ μπλέξῃ σὲ αἰσχρὸ ἔρωτα αὐτόν, τὸν κουνιάδο της καὶ βασιλιᾶ· κι αὐ­τὸς ἐξ αἰ­τί­ας της ἔδιωξε ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τὴ νόμιμη σύζυγό του, τὴν κόρη τοῦ Ἀρέθα ἡ­γεμόνα τῆς Ἀ­ραβίας, καὶ πῆρε τὴν Ἡρῳδιάδα. Ἔτσι μία μοι­χαλίδα ἀνακηρύχθηκε βασίλισσα. Βασίλισσα τίνος; Ἑνὸς λαοῦ θεοκρατικοῦ. Δὲν ὑπῆρχε χειρότερο παράδειγμα γιὰ τὶς γυναῖκες τοῦ Ἰσ­ραήλ, μεγαλύτερη πρό­κλησι γιὰ τὸ λαὸ ποὺ εἶ­χε λάβει στὸ Σινὰ ὡς αἰώνιο κώδικα τῆς ζωῆς του τὶς πλάκες τοῦ Δεκαλόγου. Κ᾽ ἐρχόταν τώρα μιὰ γυναίκα νὰ ποδοπατήσῃ δημοσίως τὸν ἠθικὸ νόμο, νὰ θρυμματί­σῃ τὶς πλάκες. Καὶ μόνο αὐ­τό; Ἡ μοιχαλίδα, ποὺ κατὰ τὸ Νόμο θά ᾽πρεπε νὰ ὁδηγηθῇ ἔξω ἀπ᾽ τὴν πόλι καὶ νὰ λιθοβολη­θῇ, ἔφτασε νὰ τιμᾶται τώρα καὶ νὰ δοξάζεται ὡς βασίλισσα. Ὁ Ἡρῴδης διατάζει· Λαέ, προσκύνησε τὴ μοιχαλίδα ὡς βασίλισσα!

* * *
Τὸ σκάνδαλο ἦταν τεράστιο. Ὁ λαὸς τὸ ἔ­βλεπε, τὸ συζητοῦσε κρυφά, ἀλλὰ δημοσίως δὲν εἶχε τὴ δύναμι νὰ τὸ ἀποδοκιμάσῃ. Παν­τοῦ ὑπῆρχαν κατάσκοποι τῶν ἀνακτόρων. Νὰ βρίσῃ κανεὶς τὴν Ἡρῳδιάδα; θά ᾽πρεπε νὰ ἐξ­αφανιστῇ ἀμέσως ἀπ᾽ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς.

Ὑπὸ τὴν πολιτικὴ δικαιοδοσία ὅμως τοῦ Ἡ­ρῴδη ζοῦσαν καὶ λευΐτες, ἱερεῖς, ἀρχιερεῖς, γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι, ἑρμηνευταὶ τοῦ νό­μου καὶ αὐστηροὶ ἐπιτιμηταὶ τῶν ἁμαρτημάτων τοῦ λαοῦ. Αὐτοὶ ὅλοι, ἂν μάθαιναν, ὅτι κά­που μιὰ φτωχὴ κόρη παρεξέκλινε ἠθικά, ἀμέσως θὰ διαμαρτύρονταν, θὰ μαδοῦ­σαν τὶς τρίχες τους, θὰ διαρρήγνυαν τὰ ἱμάτιά τους, θὰ μάζευαν τὸ λαὸ καὶ μὲ πύρινα λόγια θὰ τὸν προέτρεπαν νὰ καταδικάσῃ ἀλύπητα τὴν ἀποστάτιδα. Ἀλλ᾿ ὦ θρησκευτικοὶ ἡγέτες τοῦ Ἰσ­ραήλ, νά τώρα ὄχι μιὰ ἄσημη γυναίκα μὰ ἡ βασί­λισσα τί κάνει μπροστὰ σὲ ὅλους! Δὲν θὰ φωνάξετε τώρα, δὲν θὰ διαμαρτυρηθῆτε;

Νὰ διαμαρτυρηθοῦν; Τί λέτε; εἶστε στὰ καλά σας; νὰ χάσουν οἱ ἄνθρωποι τὴν εὔνοια τῶν ἰσχυρῶν, νὰ πέσουν στὴ δυσμένεια τῶν ἀνακτόρων; Αὐτὰ δὲν γίνονται. Ἔχουν ἄλλα σοβα­ρώτερα θέματα οἱ ἅγιοι πατέρες τοῦ Ἰσραήλ. Γιὰ τὸν Ἡρῴδη καὶ τὴν Ἡ­ρῳ­διάδα θὰ εὕρισκαν λόγους νὰ συσκιάσουν τὸ ἁμάρτημα. «Μὴν κατηγορεῖτε τοὺς βασιλιᾶ­δες μας», θὰ ἔλεγαν· «εἶνε καλοί. Νά τὰ ἔργα τους, τὰ κτήρια ποὺ κτίζουν. Καὶ πόσα ἄλλα θὰ κάνουν ἀ­κόμη. Μὴν τοὺς πικραίνουμε λοιπόν…».

Δυστυχῶς σὲ ἐποχὲς κοινωνικῆς ἐκλύσεως ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν ταχθῆ γιὰ τὴν περιφρού­ρησι τῶν ἀξιῶν μεταχειρίζονται ἠπιότητα, εὐ­γένεια, κολακεία, γιὰ νὰ καλύψουν τὴ σκανδαλώδη ζωὴ τῶν μεγάλων. Αὐτὴ εἶνε ἡ συνηθισμένη τα­κτι­κὴ τῶν θρησκευτικῶν ἡγετῶν. Ἡ ἱστορία δι­ηγεῖται ὅτι, ὅταν ὁ βασιλιᾶς τῆς Περσίας Καμβύσης, καταπατώντας τοὺς νόμους, ἀποφάσι­σε νὰ πάρῃ ὡς σύζυγο τήν… ἀδερφή του καὶ ζήτησε τὴ γνώμη τῶν νομομαθῶν, αὐτοὶ μετὰ ἀπὸ σοβαρὴ (!) μελέτη ἀπήντησαν, ὅτι «τὸ θέλημα τοῦ βασιλιᾶ ἐπέχει θέσι νόμου» καὶ ἄρα μπορεῖ ὁ βασιλιᾶς νὰ συζευχθῇ ἐπισήμως τὴν ἀδερφή του! Καὶ ὄχι μόνο στὴν ἀρχαιότητα· καὶ σήμερα ἐπαναλαμβάνονται τὰ ἴδια. Πρὶν ἀ­­πὸ χρόνια οἱ ἐφημερίδες, περιγράφοντας τὴ ζωὴ τοῦ ἐκθρονισθέντος βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου Φαρούκ, ἔγραψαν ὅτι αὐτός, θέλοντας νὰ διώ­ξῃ τὴ νόμιμη σύζυγό του, ἀξίωσε ἀπὸ τὸ συμβού­λιο τῶν οὐλεμάδων καὶ ἔλαβε μέσα σὲ τρεῖς ὧρες τὸ διαζύγιό του! Τελεία ὑποχώρησι τῆς θρησκευτικῆς ἀρχῆς στὴν παράνομη θέλησι τοῦ βασιλιᾶ. Ἀλλὰ γιατί νὰ πᾶμε στὴν Αἴγυπτο καὶ τὴν Περσία; Μήπως καὶ στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν ὑπάρχουν μελα­νὲς σελίδες, περιπτώσεις ποὺ ἡ διοικοῦσα ἐκ­κλησία ὑπέκυψε σὲ παράνομες καὶ ἀντικανονι­κὲς θελήσεις ἰσχυρῶν καὶ παρὰ τὸ νόμο τοῦ Κυ­ρίου ἐξέδωσε διαζύγια καὶ εὐλόγησε γάμους;

Τί λοιπὸν τὸ παράδοξο, ἂν καὶ οἱ τότε θρησκευτικοὶ ἀρχηγοὶ τοῦ Ἰσραὴλ ἀκολουθοῦσαν τέτοια τακτική; Οἱ μισθωτοὶ ποιμένες σιωποῦν.
* * *

Ὁ προφήτης ὅμως τολμᾷ. Ὅταν στὴν αὐλὴ τοῦ Ἡρῴδη ξέσπασε τὸ σκάνδαλο, ἦταν στὴν ἀ­κμὴ τῆς δράσεώς του ὁ Ἰωάννης ὁ Πρό­δρομος. Ἔφτασε στ᾽ αὐτιά του ἡ εἴδησι καὶ ταράχθηκε. Τί ἔπρεπε νὰ κάνῃ; νὰ σιγήσῃ ἢ νὰ ἐλέγξῃ;

Ἂν ἤθελε τὴν ἡσυχία του, θὰ μποροῦσε νὰ σιωπήσῃ καὶ δικαιολογούμενος νὰ πῇ στὸν ἑ­αυτό του· «Ἰωάννη, τόσος κόσμος συρρέει, γεμίζουν οἱ ὄχθες τοῦ Ἰορδάνου· ἕνας λαὸς ἀ­κούει τὴ διδασκαλία, ἐξομολογεῖται, μετανοεῖ· ἀλλὰ καὶ ἕνας κύκλος μαθητῶν ἔχει σχημα­τισθῆ γύρω σου. Ἂν τώρα ἐλέγξῃς τὴ βασιλικὴ παρανομία, θὰ συλληφθῇς, τὸ κήρυγμα θὰ διακοπῇ, ὁ κύκλος τῶν μαθητῶν θὰ διαλυθῇ, τὸ ἔργο σου θὰ κινδυνεύσῃ. Κι αὐτὰ γιὰ ἕναν ἔλεγχο! Δὲν εἶνε λοιπὸν προτιμότερο νὰ παραβλέψῃς τὸ σκάνδαλο καὶ νὰ σιγήσῃς;».

Ἂν ἦταν ἄλλος στὴ θέσι του, ἕνας ἀπὸ τοὺς συγχρόνους κηρύκες, θὰ μποροῦσε ὄχι μόνο αὐτὰ νὰ σκεφτῇ, ἀλλὰ καὶ νὰ προχωρήσῃ σὲ περισσότερο «συνετὲς» ἐνέργειες· θὰ μποροῦσε, ἂς ποῦμε, νὰ πλησιάσῃ τὰ ἀνάκτορα καὶ ἐκμεταλλευόμενος τὴν ἐκτίμησι ποὺ ἔτρε­φε γι᾽ αὐτὸν ὁ Ἡρῴδης, νὰ ἐπιβληθῇ στοὺς κύκλους τῆς αὐλῆς, νὰ ἐπηρεάζῃ ἀπὸ τὰ παρασκήνια, νὰ θεωρῆται ἕνας ἀπὸ τοὺς δυναμικοὺς ἄνδρες τῆς ἐποχῆς, θρησκευτικὸς καὶ πολιτικὸς παράγων. Καί, φίλος πλέον τῶν ἀνα­κτόρων, θὰ εἶχε στὴ διάθεσί του ὅλα τὰ μέσα· ἀρκεῖ νὰ μὴν ἤλεγχε τὸν βασιλέα.

Ἀλλὰ ὁ Βαπτιστὴς δὲν νικήθηκε ἀπὸ τέτοιους πειρασμούς. Δὲν ἔμοιαζε καθόλου μὲ κάποιους σημερινούς, ποὺ χάριν τοῦ ἔργου τους (ποιοῦ ἔργου;) ἀντιπαρέρχονται βοῶντα καὶ κράζοντα σκάνδαλα ἀρχόντων, βάζουν στὸ στό­μα φίμωτρο καὶ δικαιολογούμενοι λένε αὐτάρεσκα· «Ἐμεῖς εἴμαστε τοῦ ἐποικοδομητικοῦ κηρύγμα­τος». Ὁ Ἰωάννης δὲν προτίμησε τὴ σι­γὴ καὶ συγκάλυψι. Δὲν ἦταν ἄνθρωπος τῶν ἑλι­γμῶν καὶ συμ­βιβασμῶν. Ὄχι. Βάδισε μὲ εὐθύτη­τα. Μόλις ξέσπασε τὸ σκάνδαλο, γοργὸς σὰν ἀετός, ἀνέβηκε στὰ ἀνάκτορα καὶ ἔρριξε τὸν κεραυνό. Κεραυνὸς ἦταν οἱ λίγες ἐκεῖνες λέξεις ποὺ εἶπε στὸν Ἡρῴδη· «Οὐκ ἔξεστί σοι ἔ­χειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Μᾶρκ. 6,18).
* * *

Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου; θὰ ρωτήσουν οἱ «ρεαλισταὶ» θεολόγοι καὶ ἱεροκήρυκες. Εἰσακούστηκε ἡ φωνὴ τῆς διαμαρτυρίας, ἔπαυσε τὸ σκάνδαλο; διώχθηκε ἡ μοιχαλίδα;

Οἱ «συνετοὶ» προφασίζονται. Ἀλλά, κύριοι, ὁ Ἰωάννης δὲν ἐξήρτησε ποτὲ τὴν ἐκτέλεσι τοῦ καθήκοντός του ἀπὸ τ᾽ ἀποτελέσματα, ὅπως ἐ­σεῖς. Δὲν ἦταν «ἔμπορος» τοῦ θείου θελήματος. Ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὴ μαρτυρία τῆς ἀληθείας. Τὰ ἀπὸ ᾽κεῖ καὶ πέρα ἀνήκουν στὸ Θεό.

Καὶ ἡ ἱστορία μαρτυρεῖ, ὅτι τὸ σύντομο ἐ­κεῖ­νο κήρυγμα, ποὺ τοῦ στοίχισε αὐτὴ τὴ ζωή, ἔ­γινε ἡ πηγὴ ἀπείρων εὐλογιῶν γιὰ τὴν Ἐκ­κλησία. Τὰ κηρύγματα τῶν ῥαββίνων καὶ τῶν ποικιλωνύμων σχολῶν των μὲ τὶς ἐ­ξονυχιστικὲς καὶ ἀνιαρὲς ἑρμηνεῖες τοῦ νόμου, λησμονήθη­καν. Ἀλλὰ τὸ «Οὐκ ἔξεστί σοι, βασιλεῦ…» καὶ μετὰ εἴκοσι αἰῶνες ἐξακολουθεῖ νὰ συγ­κινῇ. Πάλλει ἀπὸ ζωή. Μεταδίδει ζωή. Φωτίζει μὲ ἀν­ταύγεια τὴν ὁδὸ τῶν μαρτύρων τῆς ἀληθείας. Ἀπὸ αὐτὸ ἀντλοῦν παρηγορία καὶ δύναμι οἱ πιστοὶ στρατιῶτες τοῦ Κυρίου, ποὺ καλοῦνται νὰ δώσουν καὶ τὴ δική τους μαρτυρία, σὲ μία γενεὰ ἄπιστη καὶ διεστραμμένη, ἕτοιμοι νὰ ἐ­παναλάβουν σὲ κάθε παρόμοια περίπτωσι τὴ φωνὴ τοῦ ἐλέγχου, τὴν ἀθάνατη φωνὴ τοῦ Ἰ­ωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ· «Οὐκ ἔξεστί σοι ἔ­χειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου».

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἄρθρο στὴν καθαρεύουσα ἀναδημοσιευθὲν στὸ περιοδικὸ «Σταυρὸς» τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1983

----------------------------------------------------------------------
πηγή: augoustinos-kantiotis

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

"Απαράδεκτη ενέργεια του Σεβ. Μητροπολίτη Θερμοπυλών Ιωάννη"

 

(Του Παναγιώτη Τελεβάντου)

Έκπληκτοι οι πιστοί παρακολούθησαν τον ευτελισμό της πίστης μας ανήμερα των Θεοφανείων στο Κολωνάκι όπου παρέστησαν -μεταξύ άλλων- ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλος, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας και ο θλιβερός δήμαρχος Αθηναίων κ. Καμίνης, που δήλωσε ότι προσμένει ανυπόμονα να τελέσει το πρώτο Σύμφωνο Συμβίωσης ομοφυλοφίλων.

Ας σημειωθεί ότι ο κ. Παυλόπουλος και ο κ. Τσίπρας πήγαν στο Κολωνάκι "διά τον φόβον των Ιουδαίων", τουτέστιν διά τον φόβον του Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ, μετά από τους κεραυνούς που εξαπέλυσε ο Σεβασμιότατος κατά των πολιτικών για την ψήφιση του Συμφώνου Συμβίωσης ομοφυλοφίλων.

Ενώ, λοιπόν, οι πολιτικοί πήγαν -για να αποφύγουν τον έλεγχο για τα αντιχριστιανικά πεπραγμένα τους- στο Κολωνάκι, ο Σεβ. Μητροπολίτης Θερμοπυλών Ιωάννης τους έδωσε τη δυνατότητα να ρίξουν τον σταυρό στη δεξαμενή, αντί να τον ρίξει ο ίδιος όπως διακελεύει το Τυπικό της Εκκλησίας.

Αυτή ήταν, επομένως, η απάντηση του Σεβ. Θερμοπυλών προς τους ανάξιους πολιτικούς άρχοντες που ψηφίζουν αντιχριστιανικούς νόμους! Πισώπλατη μαχαιριά έδωσε ο Μητροπολίτης Θερμοπυλών στον Σεβ. Πειραιώς και σε όσους αρχιερείς απέκλεισαν τους πολιτικούς άρχοντες που προώθησαν το Σύμφωνο Συμβίωσης.

Ντροπή Δεσπότη μου! Και δεν είναι η μόνη ντροπή που έχετε στην πλάτη σας επειδή -μεταξύ άλλων οικουμενιστικών ασχημιών- εκπροσωπήσατε την Εκκλησία της Ελλάδος στη Γενική Συνέλευση του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών -γράφε αιρέσεων- στο Πόρτο Αλέγκρε, που νομολόγησε πολλές αιρετικές δοξασίες.

--------------------------------------------------------
πηγή: panayiotistelevantos.blogspot.gr
 

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016

Μητροπολίτης Πειραίως Σεραφείμ, ΑΞΙΟΣ!!!

Μπορεί η πολιτική εξουσία και κάποιοι άλλοι (ο νοών νοείτω) να σου γύρισαν την πλάτη ο κόσμος όμως είναι μαζί σου.
ΑΞΙΟΣ!!!


Ψηφίστε για να πάρουν οι Έλληνες το Νόμπελ Ειρήνης


Διαδικτυακή ψηφοφορία ιστοσελίδας προκειμένου να δοθεί το Νόμπελ Ειρήνης στα ελληνικά νησιά για τη στάση των κατοίκων τους στο προσφυγικό-μεταναστευτικό.

Σύμφωνα με το petition του avaaz.org, οι επισκέπτες του ιστότοπου καλούνται να υπογράψουν υπέρ της υποψηφιότητας των κατοίκων των νησιών.

Γιατί;

Διότι, όπως υποστηρίζει ο αμερικανός συντάκτης του Stephen Κ, οι κάτοικοι των ελληνικών νησιών «δίνουν με το παράδειγμά τους νόημα σε λέξεις όπως “φιλότιμο”, “φιλοξενία”, “αγάπη” και “σεβασμό” σε ανθρώπους άγνωστους σε αυτούς την ώρα που οι ίδιοι βιώνουν μία οικονομική κρίση έχοντας τα ελάχιστα που όμως τα προσφέρουν».

Κανείς δε μπορεί να ξεχάσει την εικόνα από τη Λέσβο με τις τρεις γιαγιάδες που ταΐζουν με μπιμπερό σε ένα παγκάκι ένα μωρό προσφυγόπουλο σαν αυτό να είναι το εγγονάκι τους.

Μέχρι στιγμής, πάντως, έχουν συγκεντρωθεί 100.511 υπογραφές.

ΕΔΩ μπορείτε να ψηφίσετε υπέρ του αιτήματος για τους κατοίκους των νησιών.



Θεοφάνεια 2016. Απαράδεκτες ενέργειες Ορθοδόξων κληρικών

 

(πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου)

Μορφήν επιδημίας έχει λάβει και η πλήρως εκκοσμικευμένη και αποϊεροποιημένη κατάδυση του Τιμίου Σταυρού σε κολυμβητήρια, πισίνες, υποτυπώδη και κακόγουστα συντριβάνια, χάριν εντυπωσιασμού και θεάματος, εν μέσω χριστιανών(;), που δεν αισθάνθηκαν την ανάγκην να εκκλησιαστούν την Δεσποτική αυτή ημέρα, να μεταλάβουν αγιασμού, να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό, να φωτιστούν. Τουναντίον, αισθάνονται την ανάγκη να συμμετάσχουν στην φολκλορική αυτή τελετή, «χαριεντιζόμενοι, χειροκροτούντες και ασεβούντες». Καί ταύτα πάντα να ευρίσκουν υποστηρικτή εμμέσως ή αμέσως «τους έχοντας διακονίαν εν τη Εκκλησία».

Με αφορμή τα θλιβερά γεγονότα που διαδραματίστηκαν φέτος την ημέρα των Θεοφανείων, κατά τον αγιασμό των υδάτων σε δεξαμενές,θάλασσες κ.λ.π. πρέπει να σημειώσουμε τα εξής:
Α. Η Τελετή αγιασμού των υδάτων θαλασσών, λιμνών, δεξαμενών κ.λ.π.είναι ΑΓΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ, το τυπικό της οποίας βρίσκεται σε όλες τις εκδόσεις των Ιερατικών. Ως εκ τούτου ο ιερέας είναι εκείνος που τελεί τα προβλεπόμενα και κανένας άλλος. Ο ιερέας δηλαδή είναι αυτός που διαβάζει την σχετική αγιαστική ευχή, την ευχή της κεφαλοκλισίας και αυτός που ρίχνει τρείς φορές τον Σταυρό στην θάλασσα, ποτάμι, λίμνη κ.λ.π.
 
Οι οδηγίες που δίνονται από το Τυπικό της Εκκλησίας και υπάρχουν στο ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΟΛΟΓΙΟ φαίνονται παρακάτω.
Ἡ τελετή τῆς καταδύσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ κατά τήν ἑορτήν τῶν Θεοφανείων τῆς 6ης Ἰανουαρίου.
Κατά τήν λιτανείαν ψάλλομεν τά ἰδιόμελα τοῦ Μ. Ἁγιασμοῦ Φωνὴ Κυρίου ἐπὶ τῶν ὑδάτων κ.λπ.
Εἰς τόν προκαθωρισμένον τόπον Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι… κ.λπ. καί τό Εὐαγγέλιον τοῦ Μ. Ἁγιασμοῦ.
Εἰρηνικά ἕως τοῦ Ὑπὲρ τοῦ εἰσακοῦσαι…. Ἐπάκουσον ὁ Θεός… Εἰρήνη πᾶσι. Τάς κεφαλὰς ἡμῶν… Κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν… Σὺ γὰρ εἶ ὁ ἁγιασμὸς… Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε… καί ρίπτεται ὁ Σταυρός.
Ἀπόλυσις.(Ἐκ τοῦ παλαιοῦ Ἱερατικοῦ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας, πρβλ. Πανοσιολ. Ἀρχιμ. Πατρικίου Καλεώδη, ΚΩΔΙΞ ΕΙΔΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΘΙΜΟΤΥΠΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΝ Τῌ ΕΚΚΛΗΣΙᾼ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡΙΩΣ ΙΣΧΥΟΝΤΑ, ΗΤΟΙ ΕΙΔΙΚΟΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, Ἤ ΠΕΡΙ ΙΕΡΑΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΔΟΚΙΜΙΟΝ, Ἔκδοσις Ἀποστολικῆς Διακονίας, Ἀθῆναι 2001, σελ. 77, 78.)

Ὁ Ἱερεύς, κλινόμενος, λέγει μυστικῶς τὴν Εὐχὴν ταύτην· Κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ βαπτισθῆναι καταδεξάμενος καὶ ἁγιάσας τὰ ὕδατα· καὶ εὐλόγησον πάντας ἡμᾶς, τοὺς διὰ τῆς κλίσεως τοῦ ἑαυτῶν αὐχένος σημαίνοντας τὸ τῆς δουλείας πρόσχημα· καὶ καταξίωσαν ἡμᾶς ἐμπλησθῆναι τοῦ ἁγιασμοῦ σου, διὰ τῆς του ὕδατος τούτου μεταλήψεώς τε καὶ ῥαντισμοῦ καὶ γενέσθω ἡμῖν, Κύριε, εἰς ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Σὺ γὰρ εἶ ὁ ἁγιασμὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν, καὶ σοὶ τὴν δόξαν καὶ εὐχαριστίαν καὶ προσκύνησιν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρί, καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
ΧΟΡΟΣ: Ἀμήν.

Εἶτα, λαβὼν τὸν τίμιον Σταυρόν, εὐλογεῖ τὰ ὕδατα ἐκ τρίτου, κατάγων καὶ ἀνάγων αὐτὸν ὄρθιον, καὶ ψάλλων.
Ἦχος α’.
Εν Ιορδάνη Βαπτιζομένου Σου Κύριε….
Εἶτα, ῥαντίζων σταυροειδῶς, ψάλλει τὸ παρὸν Τροπάριον.
Επεφάνη σήμερον… -

Β. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τον κύριο και βασικό ρόλο του ιερέα στις αγιαστικές πράξεις των διαφόρων ειδών Αγιασμών, θα ανατρέξουμε στην Παράδοση της Εκκλησίας. Σύμφωνα λοιπόν με τα υπάρχοντα ιστορικά στοιχεία η τελετή του Αγιασμού ήταν συνδεδεμένη με την Θεία Λειτουργία. Αναφέρει σε σχετικό άρθρο του ο καθηγητής της Θεολογικής σχολής του Α.Π.Θ. π.Κ.Καραϊσαρίδης τα εξής: «Ο ιερέας ήταν «φορεμένος» (Πάτμου 105, ιγ΄ αι.), η ακολουθία άρχιζε με το «Ευλογημένη η βασιλεία…» (Πάτμου 105), κατά την ψαλμωδία των αντιφώνων ο ιερέας εξερχόταν του βήματος και πήγαινε στο νάρθηκα η στο σημείο που υπήρχε η φιάλη με το προς καθαγιασμό ύδωρ, διαβαζόταν η καθαγιαστική ευχή, προχωρούσε στη συνέχεια προς το μέσο του ναού, αναγίγνωσκε την ευχή της μικράς εισόδου και ακολούθως εισερχόταν στο άγιο βήμα,για την συνέχιση της Θείας Λιτουργίας.

…Άλλη μία μορφή εξέλιξης του μικρού αγιασμού είναι η τοποθέτησή του στη θέση της λιτής της συνδεδεμένης με τη θεία λειτουργία. Ο ιερέας εξερχόταν προς τη φιάλη έξω του ναού και αντί των τροπαρίων της λιτής ψάλλονταν τα τροπάρια του λούσματος των Βλαχερνών, ακολουθούσαν τα ειρηνικά της θείας λειτουργίας, στα οποία αρκετά νωρίς προστέθηκαν και αιτήσεις από την ακολουθία του Μεγάλου αγιασμού, διαβαζόταν η καθαγιαστική ευχή του ύδατος και επιστρέφοντος του λειτουργού στο θυσιαστήριο συνεχιζόταν η θεία λειτουργία με την ψαλμωδία του Τρισαγίου ύμνου.

….Στην ακολουθία του μικρού αγιασμού επέδρασε η συνήθεια κατά τη βυζαντινή περίοδο της «βάπτισης των τιμίων ξύλων» η ο «απομυρισμός του τιμίου σταυρού», δηλαδή η εμβάπτιση του τιμίου σταυρού στο αγιασμένο ήδη ύδωρ, πράξη η οποία γινόταν κάθε 1η Αυγούστου στην εορτή της προόδου του Τιμίου Σταυρού. Η εμβάπτιση του σταυρού εισήχθηκε είτε από το Μεγάλο αγιασμό, γι’ αυτό υπάρχουν καθαρά και στο μεγάλο αγιασμό ειδικές προς τούτο τυπικές διατάξεις («όρθιον αυτόν κατάγων και ανάγων») ή από τη βυζαντινή λειτουργική πράξη της «βάπτισης των τιμίων ξύλων».( Ἰ. Φουντούλη –Ἀπαντήσεις εἰς λειτουργικάς ἀπορίας).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Η παράδοση και το τυπικό της Εκκλησίας μας είναι σαφές και ορίζει ο προεξάρχων Ιερεύς ή ο Αρχιερεύς ρίπτει τον Σταυρό στη θάλασσα ή εν προκειμένω στη Δεξαμενή! Πουθενά δεν αναφέρεται οτι μπορεί να δοθεί οτι ο Σταυρός τιμής ένεκεν και στους πολιτικούς άρχοντες να πράξουν κάτι που αποτελεί ιερό καθήκον των Ιερέων και των Αρχιερέων. Αυτά που έγιναν σήμερα είναι το λιγότερο ντροπή. Αφήσαμε τον λαϊκισμό και την υποταγή στην εξουσία να μας παρασύρει να κάνουμε πράγματα που δεν μας τιμούν και ισοδυναμούν με ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ.

Ο ιερέας έχει την ειδική ιερωσύνη, δηλ. έχει λάβει με ειδική μυστηριακή ακολουθία την ιερωσύνη του στον ορθόδοξο ναό εν ώρα Θείας Λειτουργίας και μπορεί ακωλύτως να τελεί όλα τα μυστήρια και ακολουθίες της Εκκλησίας, ενώ ο λαικός που έχει την γενική ιερωσύνη, όχι την ειδική, μόνον μετέχει αγιαζόμενος από τον ιερέα και ποτέ δεν αγιάζει τους άλλους.

------------------------------------------------------------------------

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Η Οικουμενιστική και αιρετική θεωρία της “Βαπτισματικής θεολογίας”

 
(Του Πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου)

Στό νέο ἑνοποιημένο Κείμενο των προσυνοδικών διασκέψεων, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Μεσσηνίας, «β) Ἐτέθησαν τά κανονικά κριτήρια (καν. 7ος τῆς Β΄ καί 95ος τῆς Πενθέκτης) ὡς πρός τήν προοπτικήν τῶν Θεολογικῶν Διαλόγων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μετά τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν (§ 20). Διά τῆς παρούσης παραγράφου προσδιορίσθησαν πανορθοδόξως τά ὅρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἔναντι τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, δέν ἀμφισβητήθη ἡ ὕπαρξις αὐτῶν καί «κατ’ οἰκονομίαν» ἀνεγνωρίσθη, τό συμφώνως πρός τήν κανονικήν παράδοσιν, ὑποστατόν καί ἔγκυρον τοῦ βαπτίσματος. Οὕτως ἐνισχύεται ἡ ἀρχή τῆς ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας, ὡς ἔκφρασις φιλανθρώπου διαθέσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἔναντι τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν ἐνῶ ἀτονεῖ ἡ ἀρχή τῆς ἀκριβείας».

Ἐδῶ εἶναι ἐμφανές ὅτι γίνεται λόγος γιά τήν οἰκουμενιστική καί αἱρετική θεωρία τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας», ἡ ὁποία σύμφωνα μέ τόν Σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεο, «ἐρευνᾶ τό Βάπτισμα τῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν ἑτεροδόξων, γιά νά βρεθοῦν τά κοινά σημεῖα μεταξύ τους. Οἱ οἰκουμενιστές προσπαθοῦν νά προσδιορίσουν τήν ἑνότητα μεταξύ τοῦ Χριστιανισμοῦ μέσα ἀπό τήν προοπτική τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας», πού σημαίνει ὅτι θέτουν ὡς βάση τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας τό Βάπτισμα. Οὐσιαστικά, αὐτό εἶναι «ἡ ἀρχή τῆς περιεκτικότητας», γιατί προσπαθοῦν νά δοῦν τά κοινά σημεῖα τῆς ἑνότητας μεταξύ τῶν αἱρέσεων καί τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μ' αὐτόν τόν τρόπο δέν θέτουν ὡς βάση τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας τήν πίστη, συνδυασμένη μέ τά Μυστήρια, ἀλλά θέτουν ὡς βάση τό Βάπτισμα, τό ὁποῖο ἀποδεσμεύουν ἀπό τήν ἀποκεκαλυμμένη πίστη καί ἀπό τά ἄλλα Μυστήρια, ἰδιαίτερα τό Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας.

Τό γεγονός ὅτι τό Βάπτισμα θεωρεῖται ὡς στοιχεῖο ἑνότητος μεταξύ τῶν Χριστιανῶν, παρ' ὅλο πού διαφέρουν ὡς πρός τήν πίστη, σημαίνει ὅτι ἀλλάζουν τά πατερικά κριτήρια γιά τήν ἀναγνώριση τῆς Ἐκκλησίας. Ὁπότε, κατά τήν «βαπτισματική θεολογία», τό αἱρετικό βάπτισμα εἶναι τό ἕνα Βάπτισμα, δηλ. ἡ μυστηριακή ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας δέν ἐντοπίζεται πλέον σέ μιά ταυτότητα, βασισμένη στήν ἑνότητα τῆς πίστεως, ἀποστολικῆς διαδοχῆς, ἱερωσύνης καί μυστηρίων. Ὁπότε, μπορεῖ κάποιος, λόγῳ τοῦ βαπτίσματος, πού γίνεται ἀπό αἱρετικούς, σχισματικούς, ἀκόμη καί μή βαπτισμένους, νά εἶναι μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν πίστη, τήν ἀποστολική διαδοχή καί τά Μυστήρια, πράγμα πού ἀντιβαίνει στήν Ὀρθόδοξη διδασκαλία, ἡ ὁποία συνδέει στενά τήν Ὀρθοδοξία μέ τήν Ἐκκλησία καί τήν θεία Εὐχαριστία. Ἑπομένως, διακρίνεται «ὁ Χριστός τῶν Μυστηρίων» (τοῦ Βαπτίσματος) ἀπό «τόν Χριστό τῆς δογματικῆς ἀληθείας».

Αὐτό σημαίνει ὅτι ὑφίσταται σοβαρό θεολογικό ζήτημα, ἀφοῦ, ὅπου δέν ὑπάρχει πίστη-δόγμα, δέν μπορεῖ νά γίνεται λόγος γιά Μυστήρια. Τό δόγμα δέν χωρίζεται ἀπό τήν «πνευματικότητα». Ἡ ἐκκλησιαστική αὐθεντικότητα ἔχει σχέση μέ τό ὀρθόδοξο δόγμα καί τά Μυστήρια, πού βρίσκονται ἐντός τῶν ὁρίων τῆς Ἐκκλησίας. Ὑπάρχει σαφέστατη ἑνότητα μεταξύ τοῦ Βαπτίσματος καί τῆς ἑνότητας τῆς πίστεως, καί δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει διάσπαση μεταξύ «τοῦ Χριστοῦ τῶν Μυστηρίων καί τοῦ Χριστοῦ τῆς δογματικῆς Ἀλήθειας». Ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, κατά τους Πατέρες, συνίσταται ἀπό τά κοινά Μυστήρια, τήν κοινή πίστη καί τόν Ἐπίσκοπο.
Τό ψεῦδος τῆς «βαπτισματικῆς ἑνότητας» συνιστᾶ μιά ἐκδοχή τῆς προτεσταντικῆς «θεωρίας τῶν κλάδων», γι' αὐτό καί εἶναι ἀσύμβατη μέ τήν ἐκκλησιολογία τῶν Ἁγίων Πατέρων».

----------------------------------------------------------------- 

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

"Και άλλη έκρηξη του Μητροπολίτη Ιερεμία για το Σύμφωνο συμβίωσης"

 
Εδώ Γορτυνία! Πάλι τα ίδια με τον Δεσπότη μας Ιερεμία.

Τα έχει βάλει με τους βουλευτές της επαρχίας του που ψήφισαν τον «ελεεινό και βρώμικο νόμο», όπως τον αποκαλεί, περί της συμβιώσεως των ομοφυλοφίλων.

Σήμερα Κυριακή, 3 του μηνός, στο Παλούμπα Γορτυνίας είπε πάλι δυνατά και πολλές φορές για τους βουλευτές που ψήφισαν τον νόμο αυτό το «Ντροπή τους», «Ντροπή τους», που πρόδωσαν τα αγνά ήθη της επαρχίας μας και ψήφισαν αυτόν τον αισχρό νόμο.

Μας είπε να τους μεταφέρουμε το «Ντροπή τους» και ακόμη είπε και το άλλο: Ότι η Μητρόπολη είναι ανοιχτή για όλους, για όλους.

Θα δέχεται στην Μητρόπολη τον γύφτο και την γύφτισσα, θα δέχεται την αμαρτωλή πόρνη, αλλά τους βουλευτές που ψήφισαν αυτόν τον νόμο δεν θα τους δέχεται.

Ανοιχτή η πόρτα για τον γύφτο και κλειστή η πόρτα για τους βουλευτές αυτούς.

Και ακόμη είπε ότι αν συναντηθεί μαζί τους σε τελετές, δεν θα τους δώσει τον Σταυρό να τον φιλήσουν, γιατί αυτοί με την ψήφο τους σε ένα τέτοιο «σιχαμερό» νόμο πάτησαν τον Σταυρό.

Το εκκλησίασμα ευχαριστήθηκε από την οργή αυτή του Δεσπότου, αλλά στο τέλος παραπονέθηκε ότι «λίγα τους είπε, έπρεπε να τους πει και άλλα»!

Όπως καταλαβαίνουμε τα «άλλα» ο Δεσπότης Ιερεμίας τα φυλάει γι᾽ άλλη φορά.

--------------------------------------------------------
πηγή: romfea.gr

Στηρίξτε......